«Η παγκόσμια μέρα AIDS δεν είναι μόνο κόκκινα κορδελάκια στην άκρη της τηλεόρασης» // Δίκτυο Συντονισμού για τον λοατκι γάμο

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο που λέει "Zak Kostopoulos 1 Δεκεμβρίου 2017 Αθήνα Λέμε ότι σήμερα πια, δεν πεθαίνεις από τον HIV. Υπάρχουν φάρμακα που καταστέλλουν τον I0, που σου προσφέρουν καλή υγεία και ποιότητα ζωής. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που ακόμα πεθαίνουν. Χρήστες, άστεγες, μετανάστες και πρόσφυγες χωρίς χαρτιά, άνρθωποι περιθωριοποιημένοι, άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση στις εξετάσεις, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή που δεν αναζητούν ιατρική βοήθεια γιατί δεν τους ενδιαφέρει, γιατί τους έχει τσακίσει TO στίγμα, η απόρριψη, η ντροπή, o κοινωνικός αποκλεισμός και έχουν παραιτηθεί. Ναι, σήμερα δεν πεθαίνεις από HIV. Άλλοι σε σκοτώνουν."

Η παγκόσμια μέρα AIDS είναι μια ημέρα που δεν είναι μόνο κόκκινα κορδελάκια στην άκρη της τηλεόρασης.

Είναι μια ημέρα που οφείλουμε να θυμόμαστε κυρίως για τον κοινωνικό της χαρακτήρα.

Είμαστε, φυσικά, ευγνώμονες που ζούμε σε μια εποχή που ο HIV αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά, τουλάχιστον στις χώρες και κοινωνικές ομάδες που έχουν πρόσβαση σε δωρεάν αντιρετροϊκή αγωγή και απρόσκοπτη ενημέρωση για αυτήν. Σε λίγα χρόνια, μάλιστα, η λοίμωξη HIV ενδέχεται να θεραπεύεται πλήρως. Σήμερα ισχύει η εξίσωση U=U , όταν, δηλαδή ο ιός δεν ανιχνεύεται στο αίμα λόγω της χρήσης αντιρετροϊκης αγωγής, δεν μπορεί να μεταδοθεί ακόμα και με σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό (Undetectable=Untransmittable).

Παρόλα αυτά το στίγμα της οροθετικότητας συνεχίζει να αιωρείται λόγω των προκαταλήψεων και της έλλειψης ενημέρωσης μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Σε μια εποχή που η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε για άλλη μια φορά τον χαρακτήρα που οφείλει να έχει η δημόσια υγεία και τις αρχές από τις οποίες οφείλει να διέπεται, από την πρόληψη μέχρι τη θεραπεία, δεν ξεχνάμε ότι υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι ανάμεσά μας, που ζουν κανονικά τη ζωή τους υπό το βάρος μιας ταμπέλας που δεν επέλεξαν να έχουν ως συνώνυμη του εαυτού τους.

Δεν ξεχνάμε, από την άλλη, τον εξευτελισμό που δέχτηκαν δεκάδες οροθετικές γυναίκες το 2012 λόγω της εφαρμογής της κατάπτυστης υγειονομικής διάταξης 39Α, που συντάχτηκε από τον τότε υπουργό Υγείας (!!) Ανδρέα Λοβέρδο. Οι οροθετικές γυναίκες αντιμετωπίστηκαν ως «δημόσιος κίνδυνος», αντί να λάβουν άμεσα ενημέρωση και θεραπεία. Δεν ξεχνάμε ούτε τον Ζακ που ακόμη και σήμερα, 3 χρόνια μετά τον θάνατό του, τμήμα της κοινωνίας καρφώνει πάνω του τις ταμπέλες του ομοφυλόφιλου, του χρήστη ουσιών, του οροθετικού και δικαιολογεί λόγω αυτών τη δολοφονία του.

Δεν περιμένουμε μια φορά τον χρόνο για να εξετάσουμε την υγεία μας, όταν πλέον είναι ζήτημα δευτερολέπτων να απευθυνθούμε στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Δεν περιμένουμε μια φορά τον χρόνο να δείξουμε αγάπη σε κάθε κοινωνική ομάδα που δέχεται το στίγμα της κοινωνίας ή και της πολιτείας.

Προχωράμε όλ@ μαζί, δίνοντας στο κόκκινο κορδελάκι της 1ης Δεκέμβρη τα πραγματικά του νοήματα για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για τον HIV, αλλά και την εξάλειψη του στίγματος προς τα οροθετικά άτομα.

Δίκτυο Συντονισμού για τον λοατκι γάμο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s