“Άοπλες δυνάμεις» // Λάλε Άλατλι

Γράφει η Λάλε Άλατλι

Ο Σ. άκουσε το γνωστό ήχο από την πόρτα. Ο Κ. είχε αφήσει τη λίστα με τα ονόματα και τις ιδιότητες, όπως κάθε εβδομάδα. Ο Σ. πήρε το χαρτί που είχε μόλις γλιστρήσει κάτω από την πόρτα. Πήγε με αργά βήματα στο εργαστήρι του ρίχνοντας μια ματιά στα ονόματα. Όχι, σήμερα δεν ήταν κανένας γνωστός. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Του ήταν πιο εύκολο να δημιουργήσει άγνωστα σώματα. Όταν ήταν κάποιος που ήξερε, δεν μπορούσε να ελέγξει την πίεσή του, κι όλη μέρα είχε ταχυκαρδία.

Κρέμασε το χαρτί στον τοίχο, πήρε ένα κομμάτι ξύλο και άρχισε να δουλεύει πάνω στον πάγκο με διάφορα μαχαίρια.

Θυμήθηκε τα νιάτα του. Τότε που δεν απαγορεύονταν το αλκοόλ και η διασκέδαση, που οι άνθρωποι μπορούσαν να βγαίνουν τις καλοκαιρινές νύχτες στις ακρογιαλιές και που οι παρέες μπορούσαν ακόμα και να τραγουδάνε. Υπήρχε ακόμα και η ποίηση τότε. Κι ο ίδιος, τότε μαραγκός στο επάγγελμα, έγραφε ποιήματα, από εκείνα που γλιστρούσαν απαλά στην επιδερμίδα και ξαφνικά βουτούσαν στην ψυχή του ωκεανού. Του φαίνονταν όλα τόσα μακρινά, πλέον. Άλλη εποχή, άλλος τόπος.

Είχαν γίνει όλα αρκετά γρήγορα. Ένα πραξικόπημα, εκατοντάδες απαγορεύσεις και το σπίτι στο δάσος, που κανείς δεν ήξερε ότι υπήρχε. Από τότε συνεργαζόταν με τον Κ., ο οποίος του έφερνε τα ονόματα των εκτελεσμένων στις φυλακές και ο Σ. έφτιαχνε ένα ξύλινο αγαλματάκι για την καθεμία και τον καθένα. Είχε κάνει τόσα πολλά ανθρωπάκια, δεν θυμόταν πλέον ούτε τα ονόματα, ούτε και τον αριθμό τους. Αλλά κάθε άγαλμα ήταν διαφορετικό. Μερικά με μουσικά όργανα, μερικά με βιβλία στο χέρι. Κάποιοι με λουλούδια, κάποιο άλλοι με ουράνιο τόξο, πολλά, πάρα πολλά.

Χρειαζόταν λίγο διάλειμμα. Βγήκε από το ξύλινο σπίτι του με ένα φλιτζάνι τσάι στο χέρι. Περπάτησε προς το δάσος, εκεί που κρυβόταν ο δικός τους στρατός. Κάθισε κοντά και μουρμούρισε προς τα ανέκφραστα, ξύλινα πρόσωπα «Όταν έρθει η ώρα, θα σας ειδοποιήσω. Θε βγείτε όλοι από το δάσος και θα ορμήσετε. Θα κερδίσουμε εμείς, χωρίς όπλα».

*Πρώτη δημοσίευση στον ιστότοπο «Fractal». Το αναδημοσιεύουμε στην «Κόκκινη» με τη άδεια της διηγηματογράφου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s