Γράφει η Μαρία Λούκα

Όσο αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες της γυναικοκτονίας στη Σαλαμίνα, τόσο πιο ξεκάθαρες γίνονται και οι εγκληματικές ευθύνες της αστυνομίας

*Η ίδια η γυναίκα που, όπως περιγράφουν η αδερφή της και η μητέρα της «ήταν τόσο χτυπημένη που δε μπορούσε να περπατήσει», και η μητέρα της επικοινώνησαν με το αστυνομικό τμήμα την Παρασκευή ζητώντας βοήθεια. Δεν έστειλαν περιπολικό και τους είπαν να πάει από εκεί η ίδια.

*Πήγαν από εκεί την Παρασκευή. Τους εξήγησε η μητέρα της ότι η γυναίκα είναι πολύ χτυπημένη, την είδαν, και η απάντηση ήταν «κάντε ό,τι νομίζετε, πηγαίντε στο νοσοκομείο κι ελάτε μετά».

*Ξαναπήγαν το Σάββατο στο αστυνομικό τμήμα κι έκαναν την καταγγελία. Αντί οι αστυνομικοί να προχωρήσουν σε επίσημη διασύνδεση με τους αρμόδιους φορείς και παραπομπή σε δομή ή έστω να την κρατήσουν εκεί μέχρι να συλληφθεί ο δράστης ή έστω να της παράσχουν φύλαξη – όπως ζήτησε η μητέρα της -, της είπαν να πάει να μείνει αλλού και να βάλει panic button

*Υποτίθεται ότι έψαχναν τον δράστη να τον συλλάβουν στο πλαίσιο του αυτόφωρου. Όχι μόνο δεν ενεργοποιήθηκε η αναζήτηση του μέσω του στίγματος της κινητής τηλεφωνίας αλλά δεν έψαξαν καν στα στοιχειώδη σημεία, αφού αυτός δούλευε κανονικά και μπαινόβγαινε στο ferry boat.

*Αφησαν μια γυναίκα, εμφανώς βαριά κακοποιημένη, με τον δράστη να παραμένει ασύλληπτος και να της έχει κλέψει το αμάξι, απροστάτευτη σε μια σταλιά τόπο.

*Και μετά βγαίνει η εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας και λέει το εξοργιστικό «Δε δόθηκε η εικόνα ότι κινδυνεύει τόσο άμεσα η ζωή της γυναίκας. Αυτό για το οποίο ενημερώθηκαν οι αστυνομικοί είναι ότι κινδυνεύει η σωματική της ακεραιότητα»

Ξήλωμα θέλει το αστυνομικό τμήμα από τα μπετά. Κι όχι μόνο το συγκεκριμένο. Όλος ο κρατικός μηχανισμός που είναι διαμορφωμένος έτσι ώστε να ευνοεί και να κανονικοποιεί τη διάπραξη έμφυλων εγκλημάτων.

Γιατί αυτή η ιστορία συνοψίζει το τρίγωνο του κακού της έμφυλης βίας: Ένα κάθαρμα που θεωρεί τη γυναίκα ιδιοκτησία του, την κακοποιεί και τη δολοφονεί «για να μάθει», όπως είπε. Τιμωρία για την ίδια, παραδειγματισμός για τις υπόλοιπες. Ένα κράτος μισογύνικο, χωρίς επαρκείς δομές και υπηρεσίες που αφήνει τις θηλυκότητες εκτεθειμένες στην απειλή και τη βία. Μόνες και αβοήθητες απέναντι στους κακοποιητές τους. Μια γειτονιά που άκουγε αλλά αδιαφορούσε.

*Το κείμενο αλιεύσαμε από τον προσωπικό fb λογαριασμό της Μαρίας Λούκα και το αναδημοσιεύουμε στο site της «Κόκκινης» με την άδειά της.