8 ΜΑΡΤΗ 2024
ΔΙΕΘΝΗΣ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Οι γυναίκες και τα λοατκια+ πλάσματα κατεβαίνουμε άλλη μια 8η Μάρτη στον δρόμο,
Ενάντια στην εκμετάλλευση και την έμφυλη καταπίεση, ενάντια στις γυναικοκτονίες και κάθε μορφή έμφυλης βίας, απαιτώντας πλήρη και πραγματική ισότητα.

Τα τελευταία χρόνια άρχισε να βγαίνει στην επιφάνεια και η λαίλαπα της βίας που καταγγέλλουν οι φεμινιστικές και λοατκια+ συλλογικότητες εδώ και πάρα πολύ καιρό. Έρευνες που ήρθαν στην δημοσιότητα φανερώνουν την έκταση του προβλήματος με το ποσοστό των κακοποιήσεων, των παρενοχλήσεων και των σεξιστικών συμπεριφορών εν γένει να αγγίζει το 80% στους χώρους εργασίας.

Σε αυτή την εφιαλτική εικόνα προστίθεται η πραγματικότητα των μικρότερων μισθών και των εργασιακών διακρίσεων για τις γυναίκες στον ιδιωτικό τομέα. Ενώ την ίδια στιγμή οι τρανς γυναίκες δυσκολεύονται όχι μόνο να βρουν εργασία, αλλά πολλές φορές ακόμα και στέγη. Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού στην υγεία στερεί πάρα πολλές γυναίκες από ιατρικές εξετάσεις, γεγονός που μπορεί να αποβεί ακόμα και μοιραίο για τη ζωή τους. Οι ανάπηρες γυναίκες και θηλυκότητες είναι αόρατες μέσα στην κοινωνία, ενώ οι δρόμοι, οι δημόσιες υπηρεσίες, οι χώροι διασκέδασης είναι συχνά απρόσιτα μέρη για αυτές. Οι προσφύγισσες ζουν τη δική τους κόλαση μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι μετανάστριες ταλαιπωρούνται από τη γραφειοκρατία και τον θεσμικό ρατσισμό του ελληνικού κράτους, περιμένοντας μήνες για μια άδεια παραμονής ή χρόνια για την απόκτηση της ελληνικής υπηκοότητας. Οι ρομνιές (οι γυναίκες Ρομά) βρίσκονται στον πάτο μιας άτυπης ιεραρχικής κλίμακας καταπίεσης, ζώντας συχνά για ολόκληρη τη ζωή τους αναλφάβητες, γεννώντας παιδιά, βιώνοντας καθημερινά αποκλεισμούς και ρατσισμό.

Ο καπιταλισμός και η πατριαρχία είναι αυτό που ζουν καθημερινά οι γυναίκες και όλα τα πλάσματα που βρίσκονται στην κατώτερη κλίμακα των προνομίων. Οι γυναίκες και οι θηλυκότητες παραμένουν πλάσματα πολλαπλά καταπιεσμένα που επιβιώνουν, ως επί το πλείστον, στην αθέατη πλευρά της σελήνης. Η ισότητα με τους άντρες απέναντι στον νόμο είναι, σε μεγάλο βαθμό, μονάχα τυπική.

Σε αυτήν την αντινομία τυπικής ισότητας και κραυγαλέας πραγματικής ανισότητας, η κυβέρνηση της Δεξιάς κάνει ό,τι μπορεί για να χειροτερέψει τις συνθήκες ζωής των γυναικών.
Η προσπάθεια αντιδραστικής μεταρρύθμισης του οικογενειακού δικαίου, με τον νόμο Τσιάρα για την επιβολή υποχρεωτικής συνεπιμέλειας των παιδιών σε περίπτωση διαζυγίου, εγκλώβισε πολλές γυναίκες σ` ένα κακοποιητικό περιβάλλον.

Απέναντι στη γενικευμένη ακρίβεια και φτωχοποίηση του κόσμου και τα απόνερά τους, μεταξύ των άλλων την αύξηση της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρκείται σε ευχολόγια και ανέξοδες παροτρύνσεις στις γυναίκες «να μιλάνε, να ζητούν βοήθεια, να απευθύνονται στις Αρχές», ενώ δεν δίνει ούτε ένα ευρώ για να δημιουργηθούν ξενώνες για επιζώσες και επιζώντα έμφυλης βίας και να παρασχεθεί στοιχειώδης οικονομική, ψυχολογική και νομική υποστήριξη στα κακοποιημένα πλάσματα.
Οι γυναίκες έχουν φορτωθεί στην πράξη και με την ευθύνη της φύλαξης και της παροχής βοήθειας στα ηλικιωμένα και άρρωστα άτομα μέσα σε μια οικογένεια. Το κράτος αρνείται να δώσει ένα ευρώ παραπάνω σε δομές φροντίδας, στήριξης και προστασίας. Έτσι, του περισσεύουν περισσότερα για να σπαταλήσει σε Ραφάλ και F-35, φρεγάτες και συστοιχίες Πάτριοτ, αχρείαστες δαπάνες για εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ και πειρατικές επιδρομές στην Ερυθρά Θάλασσα, μισθούς για ακόμη περισσότερους μπάτσους και για το παπαδαριό. Και όλα αυτά χάρη και στην απλήρωτη και αόρατη εργασία των γυναικών στο σπίτι.

Η Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων έχει μετατραπεί σε Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, υποβαθμίζοντας το ζήτημα της ισότητας και υπερθεματίζοντας για την ανάγκη στήριξης της «ελληνικής οικογένειας».
Για όλους τους παραπάνω λόγους, σας καλούμε να συμπορευτείτε με τις γυναίκες και τα λοατκια+ άτομα όλου του κόσμου στον αγώνα για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τις ανισότητες, τον σεξισμό και την έμφυλη βία.

Η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας δεν είναι μέρα γιορτής, είναι μέρα διεκδίκησης και αγώνα!

Ο αγώνας μας είναι αγώνας όλων!
Παρασκευή 8 Μάρτη 2024, 7μμ, Άγαλμα Βενιζέλου

ομάδα Sylvia Rivera για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride