Με αφορμή το χτεσινοβραδινό μακελειό στη Μόσχα

Γράφει ο Χάρης Παπαδόπουλος

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο απολογισμός των δολοφονημένων ανθρώπων σε αίθουσα συναυλιών έξω από τη Μόσχα έχει φτάσει τους 143, ενώ υπάρχουν και 200 τουλάχιστον τραυματίες. Αυτοί οι αριθμοί αναμένεται να αυξηθούν.

 Ήδη έχει αναλάβει την ευθύνη για το χτύπημα ο ISIS. Ο Πούτιν έκανε μόλις τις πρώτες του δηλώσεις, αποφεύγοντας κάθε αναφορά στην ισλαμιστική οργάνωση και δείχνοντας με το δάχτυλο την Ουκρανία ως έμμεσο συνεργάτη των τρομοκρατών («οι τρομοκράτες επιχείρησαν να διαφύγουν στην Ουκρανία»). Και ο Πούτιν δεν παρέλειψε να καλέσει τον ρωσικό λαό να συσπειρωθεί γύρω από το καθεστώς.  

Η χτεσινοβραδινή επίθεση τροφοδότησε πολλά σενάρια πρακτορολογίας: Φταίνε οι ΗΠΑ και η Ουκρανία, σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Πούτιν, διότι οι ΗΠΑ είναι τα πραγματικά αφεντικά του ISIS. Ενώ οι αντίπαλοι του Πούτιν σημειώνουν πως μόνο το ρωσικό καθεστώς ωφελείται από τρομοκρατικά χτυπήματα, επειδή αυτά συσπειρώνουν γύρω του τον εθνικό κορμό της Ρωσίας.

Τι κερδίζει ο ISIS;

Όμως, το ερώτημα που μπορεί να ξεκλειδώσει το ποια είναι η κατάσταση πραγμάτων που γέννησε μια καταστροφή, όπως αυτή στο Crocus City Hall στη Μόσχα, είναι: τι κερδίζει ο ISIS από μια τέτοια ενέργεια;

Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη: Με κάθε τέτοιο χτύπημα ο ISIS κερδίζει μαζικές στρατολογίες μελών, τόσο σε μουσουλμανικές χώρες όσο και στις αραβικές και τουρκικές κοινότητες μεταναστών στη Δύση. Διότι δίνει με αυτόν τον τρόπο την ευκαιρία σε πολλούς οργισμένους ανθρώπους του σουνιτικού Ισλάμ να ανταποδώσουν ένα μέρος από τις προσβολές και τις διαρκείς ταπεινώσεις, που έχουν υποστεί από τους λευκούς ιμπεριαλιστές και εκμεταλλευτές.  

Ο ISIS εμφανίζεται ως τιμωρός και εκδικητής. Και, δυστυχώς, είναι ένας εκδικητής που εκτονώνει την οργή του μουσουλμανικού κόσμου χτυπώντας, κατά κανόνα, αθώους ανθρώπους στις δυτικές χώρες και τη Ρωσία ή ακόμα και μουσουλμάνους άλλης ομολογίας –τους σιίτες πολύ χαρακτηριστικά- και εν γένει τις εθνικά καταπιεσμένες μειονότητες του ισλαμικού κόσμου, πχ, τους Γιεζίντι, τους Μανταίους και τους Ζωροάστρες στο Ιράκ, τους Κούρδους στη Συρία κλπ., των γυναικών σε κάθε περίπτωση κλπ. Με άλλα λόγια, ο ISIS είναι ένα είδος τιμωρίας της Ιστορίας για την αποτυχία της επικράτησης των ιδεών της αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς στις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Επομένως το υπόβαθρο των τρομοκρατικών ενεργειών των οργανώσεων, όπως ο ISIS, είναι η τεράστια εκμετάλλευση και καταπίεση των χωρών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής από τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Το ίδιο, όπως και η εκμετάλλευση και καταπίεση των λαών της κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου από τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. Η ισλαμική τρομοκρατία είναι αποτέλεσμα της επιβολής και της τρομοκρατίας της Δύσης. Και της Ρωσίας μαζί.

Γι’ αυτό, ακόμα και αν το καθεστώς Πούτιν εντείνει τη ρητορεία κατά της Ουκρανίας και των ΗΠΑ, ακόμη και αν κλιμακώσει τον ουκρανικό πόλεμο, θα έχει καταφέρει μόνο να κρύψει το κεφάλι του στην άμμο.

Οι δεκαπέντε εκατομμύρια μουσουλμάνοι κάτοικοι της Ρωσικής Ομοσπονδίας, είναι, στην πράξη, πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Όμως, αποτελούν σημαντική δεξαμενή υποχρεωτικής στρατολόγησης για τον ρωσικό στρατό για να πάνε να σκοτωθούν στον πόλεμο της Ουκρανίας. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες μαζικές διαμαρτυρίες από μητέρες και συζύγους στρατιωτών στη Ρωσία έχουν γίνει στις αυτόνομες «δημοκρατίες» του Νταγκεστάν και της Ιγκουσετίας, που κατοικούνται από συμπαγή μουσουλμανικό πληθυσμό. Οι μανάδες των επιστρατευμένων φαντάρων επιμένουν να θυμίζουν στις αρχές πως οι μουσουλμάνοι επιστρατευμένοι έχουν πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή στον φόρο αίματος που πληρώνεται στο πεδίο της μάχης, σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ενώ οι πολυάριθμοι μετανάστες από τις πρώην «σοβιετικές» δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, που έχουν καταφύγει στις ρωσικές μεγαλουπόλεις, όπου επιβιώνουν με χαμαλοδουλειές για ένα κομμάτι ψωμί, απομονωμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία, είναι σχετικά εύκολο να κερδηθούν με τη ρητορεία του ISIS.

Επομένως, στη Ρωσία τα καθήκοντα των επαναστατ(ρι)ών εκεί είναι από τη μια να εντείνουν την αντιπολεμική, αντιπολιτευτική δράση ενάντια στον άδικο πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία, ιδιαίτερα τώρα που οξύνεται απότομα ο αντιουκρανικός παραλογισμός. Και από την άλλη, να υπερασπίσουν τους μετανάστες, συχνά χωρίς χαρτιά, από τις χώρες της κεντρικής Ασίας, όπως και τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς στη Ρωσία, που κινδυνεύουν από τον ρατσισμό και τα πογκρόμ εξαιτίας της έξαλλης φιλοπόλεμης ρητορείας του καθεστώτος Πούτιν, αλλά και της δράσης νεοναζιστικών ομάδων μέσα στη χώρα. Διότι τον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία τον σπάει μόνο η αλληλεγγύη με τους πιο καταπιεσμένους, όχι η εθνική συσπείρωση γύρω από το καθεστώς.   

Και στην Ελλάδα;

Ο ιμπεριαλισμός της Δύσης που ξεζουμίζει το πετρέλαιο και όλους τους φυσικούς πόρους της Μέσης Ανατολής, που στηρίζει με όλα τα μέσα τη φονική μηχανή του Ισραήλ στη Γάζα  και που, ταυτόχρονα, επιχειρεί να περικυκλώσει τη Ρωσία, σπέρνει ανέμους και θα θερίσει θύελλες. Όχι στο μακρινό μέλλον, αλλά πολύ σύντομα.

Η τυχοδιωκτική εκστρατεία του Μητσοτάκη, που έχει ήδη διαθέσει 4 φρεγάτες σε Ερυθρά θάλασσα και Μεσόγειο και μια πυροβολαρχία Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία στο πλευρό των ιμπεριαλιστικών επιχειρήσεων, δεν μας οδηγεί μόνο σε κίνδυνο της ζωής των πληρωμάτων. Αλλά και μας εκθέτει σε ενδεχόμενο απαντητικό χτύπημα ισλαμιστικής οργάνωσης.

Είναι απόλυτη ανάγκη να δυναμώσει ο αντιϊμπεριαλιστικός αγώνας στην Ελλάδα. Πρέπει να βγούμε άμεσα από τον λάκκο με τα φίδια: τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, την ταύτιση με τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των ΗΠΑ και τη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ. Άμεση ανάγκη να κλείσουν και να σφραγιστούν οι αμερικάνικες βάσεις. Και να γυρίσουν πίσω όλες οι ελληνικές στρατιωτικές μονάδες από το εξωτερικό.   

Η αλληλεγγύη με τους λαούς της Παλαιστίνης και της Υεμένης και η αντιϊμπεριαλιστική πάλη κατά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ, είναι τα καλύτερα διαπιστευτήρια της εργατικής τάξης και της νεολαίας στην Ελλάδα απέναντι στους καταπιεσμένους και χτυπημένους από τον ιμπεριαλισμό μουσουλμανικούς λαούς. Σε αυτόν τον αγώνα πρέπει να αφιερώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.

  • Έξω τώρα από το σφαγείο, κλείστε τη Σούδα και φέρτε και το πλοίο
  • Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών, πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών        

Σχολιάστε