Ποιήματα Ειρήνης από την Κύπρο
Επιμέλεια: Ταμέρ Οντζούλ – Μαρία Σιακαλλή (2021)
Τα ποιήματα έχουν αποδοθεί στα τουρκικά από τη Λάλε Άλατλι.
Είναι δημοσιευμένα στο 23ο φύλλο της εφημερίδας «Η Κόκκινη», που κυκλοφορεί.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΒΟΡΙΑ

Ι.
Με τον Χασάν,
πίναμε απ’ το ίδιο φλασκί
Τρυγούσαμε το ίδιο αμπέλι.

Αίματα και κορμιά,
δικά μας και δικά τους
έχτισαν πελώριο τείχος.

ΙΙ.
Θυμάσαι Χασάν;
Με δάνειζες και σε δάνειζα
χωρίς τόκο κι υπογραφές.
Μου ’φερνε η κυρά σου
φρέσκο ψωμί και παξιμάδι
απ’ τον φούρνο σου
και σου ’στελνα κι εγώ κρασί
με το παιδί μου.

ΙΙΙ.
Όσο για το πλατάνι…θυμάσαι;…-
που μαζί φυτέψαμε στην πλατεία –
μην έχεις έγνοια.
Υπάρχει Χασάν.
Στον κορμό του
είναι χαραγμένα με τον ίδιο σουγιά
τ’ όνομά σου και τ’ όνομά μου.

1.4.1980
Γιώργος Πετούσης

Kuzeye Mektup

Ι.
Hasan’la,
aynı maşrapadan su içer
aynı bağı bozardık.

Bize ve onlara ait
kanlı bedenlerden
dev bir duvar diktiler.

ΙΙ.
Hatırlıyor musun, Hasan?
Birbirimize borç verirdik
faizsiz, imzasız.
Fırınından
taze ekmekle peksimet
getirirdi karın bana.
Ben de oğlumla
şarap gönderirdim sana.

ΙΙΙ.
Çınara gelince… Hatırlıyor musun?…-
meydana birlikte ektiğimiz-
için rahat olsun.
Hâlâ orada, Hasan.
Gövdesinde de duruyor hâlâ
aynı çakıyla kazınmış
hem senin hem benim ismim.

1.4.1980

Yorgos Petusis

Kıbrıs Barış Şiirleri
Hazırlayanlar: Tamer Öncül – Maria Siakalli, (2021)

*Yunanca aslından çeviri: Lale Alatlı

ΚΡΑΥΓΗ ΕΙΡΗΝΗΣ

Πρώτη πράξη ιερή
το ανεκπαίδευτο ακόμη νεογέννητο
ειρηνικά να ξεπερνάει τον καιρό
παίρνει με σεβασμό στο στόμα
της μάνας το βυζί.
Με βλέμμα οξυδέρκειας η περιούσια τροφός
συνομιλεί σιωπηλά, αόρατος ο εναγκαλισμός
με του αθάνατου ανέμου τη ματιά
την εμπειρία ύπαρξης του αύριο ζευγολάτη μουσικού.
Αέτωμα οι κορδωτοί γρανίτες ιστορίας
δεν αντιμάχονται τη συντροφιά
στην άγρια της θάλασσας θολούρα
αναίμακτα σμιλεύουν αιώνια συνύπαρξη
με τις λιγνόκορμες βουνοκορφές και τον ψηλό αυχένα.
Από καιρό βρήκαν θεότητα τον πόλεμο μισεί
μια πεταλούδα άπτερη δεν ευλογεί
τα όπλα ως ιερά της νίκης ή της ήττας.
Αγάπησαν οι όλβιοι το χλωροπράσινο της γης
χωρίς μετατροπή αγκάλης σε φονικό κλοιό
μαγεύτηκαν στην κυκλική ζωή
όσα με άναρθρη φωνή κραυγάζει η ειρήνη.
Κάθε αντίθετο θα φέρει το χαμό.
Μπορεί να είναι και η ποίηση οδός διαφυγής
Ειρήνη να υμνείς χωρίς να την στοχεύεις.

Τίτος Χριστοφίδης

Barış Çığlığı

İlk tecrübe kutsaldır,
henüz eğitilmemiş bebek
huzurla geçirirken zamanını
alır ağzına saygıyla
annesinin memesini.
Keskin bakışlı biricik sütanne
sessizce konuşur, görünmez sarılışı
ölümsüz bakışına rüzgârın
yarınki varoluş ustalığına rençper müzisyenin.
Görkemli granitten tarihi alınlıklar
karşı çıkmazlar dostluğa,
denizin şiddetli bulanıklığında
kan dökmeden yontarlar ezeli beraberliği,
zarif tepelerle yüksek zirveyi.
Uzun zaman önce buldular savaştan nefret eden bir tanrıça,
o kanatsız kelebek kutsamaz
hiçbir silahı ne zaferde ne mağlubiyette.
Bahtiyarlar sevdi yeryüzünün yeşil otunu
savaş çemberine dönüştürmeden sarılışı,
büyülendiler hayatın deviniminde
barışın anlaşılmazca haykırdıklarından.
Tersi her şey kaybettirir.
Şiir de bir kaçış yolu olabilir
nişan almadan översek barışı.

Titos Hristofidis

Kıbrıs Barış Şiirleri
Hazırlayanlar: Tamer Öncül – Maria Siakalli, (2021)

*Yunanca aslından çeviri: Lale Alatlı

ΑΔΗΜΟΝΩ

Αδημονώντας για τη λύση*-
τόσο απλοϊκά και κυνικά
στέργω με ελπίδα κακεντρεχή
για δανεικά νερά
του εχθρού τη φιλία-

φοβάμαι τα υφάλμυρα νερά
τα λαγούμια της ψυχής μας
που στέρεψαν
οι πορτοκαλεώνες όνειρο παλιό
τα πεύκα που αυτοκτονούν ομαδικά

λίγο νερό στα ξηρά χείλη
τα χείλη των εγγονιών
επειδή ο καιρός
η ηλικία της γης μας προσπερνούν
αδιάφορα
οι πηγές όλες που ήξερα στερέψανε
αναιρούνται ανηλεώς
τα παιδικά μου χρόνια

γερνώ μην ξέροντας αν έζησα
όσα θυμάμαι
οι ποταμοί μου δεν ξεχειλίζουν πια
δεν κελαρύζουν
τα χέλια –
απολιθώματα στις πέτρες τους

γι’ αυτό ζητώ βοήθεια όσο ζω
δικηγόρος του διαβόλου –
λίγο νερό
εχθρικό.

Χρίστος Χατζήπαπας

*Μακάρι να βρίσκαμε μια λύση στο Κυπριακό, μαζί να ζήσουμε με τους Τουρκοκύπριους όπως παλιά. Το νερό, τότε, από την Τουρκία θα ήταν μια ευλογία απέναντι στην απερήμωση που άρχεται επικινδύνως…

Heyecanla

Çözüm heyecanıyla*-
ödünç sular uğruna
o kadar kolay ve kötümserce
fesat bir ümitle razı oluyorum ki
düşmanın dostluğuna-

korkuyorum tuzlumsu sulardan
ruhumuzun tünelleri
tıkanmış,
portakal bahçeleri eski bir rüya
çam ağaçları toplu intiharda

kurumuş dudaklara birazcık su
torunların dudaklarına,
zamanla
yeryüzünün yaşı geçip gittiğinden
yüzümüze bakmadan,
bildiğim tüm pınarlar kurudu
ellerimden geri alınıyor merhametsizce
çocukluk yıllarım

yaşlanıyorum bilmeden
yaşadım mı acaba hatırımdakileri
dolup taşmıyor artık ırmaklarım
duyulmuyor yüzüşü
yılan balıklarının-
fosiller taşlarında

işte bu yüzden yardım istiyorum yaşadıkça
şeytanın avukatı-
birazcık
düşman suyu.

Hristos Hatzipapas

*Keşke Kıbrıs sorununa bir çözüm bulsak da eskiden olduğu gibi Kıbrıslı Türklerle birlikte yaşasak. O zaman, Türkiye’den gelen su, tehlikeyle yaklaşan çölleşmeye karşı bir nimete dönüşür…

Yunanca aslından çeviri: Lale Alatlı

Kıbrıs Barış Şiirleri
Hazırlayanlar: Tamer Öncül – Maria Siakalli, (2021)