Σχόλιο της Συντακτικής ομάδας της «Κόκκινης»

Η μία από τις δύο εφέσεις που εκδικάστηκαν στις 6 Μάη στο Συμβούλιο Επικρατείας αφορά τη συντρόφισσά μας και συντάκτρια της «Κόκκινης» Λάλε Άλατλι. Σύμφωνα με την εντελώς άδικη εγκύκλιο Βορίδη στερούν από χιλιάδες ανθρώπους που αιτούνται την ελληνική ιθαγένεια και που ζουν, εργάζονται, υπέχουν όλες τις υποχρεώσεις και πληρώνουν φόρους στην Ελλάδα, τη δυνατότητα να έχουν και όλα τα δικαιώματα ενός πολίτη, μιας πολίτιδας αυτού του κράτους.

Ζητούμε το απολύτως αυτονόητο: να αποδοθεί η ελληνική ιθαγένεια σε όσους ανθρώπους το επιθυμούν.

Σχόλιο από τον Κωνσταντίνο Φαρμακίδη

Την Τρίτη 6 Μαΐου εκδικάζονται στο Συμβούλιο Επικρατείας οι εφέσεις δύο γυναικών μεταναστριών κατά της απόρριψης της αίτησης τους για πολιτογράφηση και της επικύρωσής της από τα διοικητικά εφετεία.

Πρόκειται για ανθρώπους της πρώτης γενιάς μεταναστών που έχουν ζήσει εδώ πάνω από τριάντα χρόνια και είναι βέβαιο ότι διανύσουν όλο τον υπόλοιπο βίο τους εδώ, όντας στις περισσότερες περιπτώσεις γονείς Ελλήνων πολιτών.

Η προσφορά της πρώτης γενιάς μεταναστών στην ελληνική οικονομία είναι αναμφισβήτητη, όπως και το ότι το όφελος των εργοδοτών και των επιχειρήσεων ήταν ακριβώς ότι η εντατική εργασία των μεταναστών παρασχέθηκε παράτυπα και άρα για τον εκάστοτε εργοδότη πολύ φτηνότερα.

Ωστόσο, η νομοθεσία επιμένει στον ανελαστικό καθορισμό των οικονομικών κριτηρίων για την πολιτογράφηση στο εισόδημα μόλις 5 ετών πριν την υποβολή της αίτησης, που για πολλούς ανθρώπους μπορεί να συμπίπτει με τα χρόνια της συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας επί μνημονίων ή με την περίοδο του COVID.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 2021 οι άνθρωποι που περίμεναν επί χρόνια μια θετική απάντηση στην αίτησή τους κλήθηκαν να αποδείξουν επαρκές εισόδημα για διαφορετική περίοδο ετών από την αρχική πρόβλεψη, με αναδρομική αλλαγή του νόμου.

Η μέχρι τώρα θέση της νομολογίας είναι ότι η αναδρομική αλλαγή των όρων χορήγησης ενός νόμιμου δικαιώματος για τους μη Έλληνες πολίτες δεν απαγορεύεται, αφού γι’ αυτούς δεν ισχύει άνευ ετέρου η ισότητα, η αναλογικότητα και η καλοπιστία της κρατικής δράσης.

Ανεξάρτητα από την ουσιαστική αδικία για τους ίδιους τους ανθρώπους που ουσιαστικά είναι ήδη πολίτες, και ως τέτοιοι διεκδικούν με θάρρος τα δικαιώματά τους, τίθεται το εξής ερώτημα: Αν για οποιοδήποτε τομέα της κρατικής εξουσίας οι αρχές του κράτους δικαίου δεν ισχύουν, τότε τι ακριβώς ισχύει; Η αρχή της πλειοψηφίας; Η κυριαρχία; Ή η σκέτη αυθαιρεσία;

*Το σχόλιο αλιεύσαμε από το fb χρονολόγιο του Κωνσταντίνου Φαρμακίδη.