Γράφει η Δήμητρα Γεμενετζή

«Ο Καναφάνι, όπως και ο Μαχμούντ Νταρουίς, δεν έγραψαν απλώς για την Παλαιστίνη – την εξέφραζαν. Όταν ο Καναφάνι έγραφε για την εξορία, δεν έκανε λογοτεχνία, έκανε πολιτική με άλλα μέσα. Το Ισραήλ το κατάλαβε αυτό, γι’ αυτό τον σκότωσε. Όταν σκοτώνεις έναν συγγραφέα, φοβάσαι τη δύναμη των λέξεων του.
Έδινε φωνή στους αδύναμους. Ήξερε ότι η πιο επικίνδυνη αντίσταση είναι η αντίσταση της μνήμης.»
(Ιλάν Πάππε)

Ο  Γκάσσαν Καναφάνι (8 Απριλίου 1936 – 8 Ιουλίου 1972) ήταν Παλαιστίνιος συγγραφέας και στα τελευταία χρόνια της ζωής του ηγετικό στέλεχος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP).
Δολοφονήθηκε από τη Μοσάντ στο Λίβανο μόλις στα 36 του χρόνια.

Αυτόν ακριβώς τον συγγραφέα γνώρισα εχθές το βράδυ στην παρουσίαση του βιβλίου του από τις εκδόσεις ΣΑΛΤΟ .

Εξαιρετικές εισηγήσεις από τους ομιλητές Ο Απόστολος Λυκεσάς με τον γνωστό, αγαπημένο αντισυμβατικό του τρόπο, συγκινητικό αλλά και ουσιαστικό. Ο Θωμάς Κοροβίνης με την δυναμική ανάγνωση ενός από τα διηγήματα του Καναφάνη, η  λογοτεχνική αξία του έργου του, ξεκάθαρη από την Αθηνά Παπανικολάου αλλά και η ουσιαστική πολιτική και συνδεδεμένη με τον αφανισμό του Παλαιστινιακού  λαού ανάλυση των διηγημάτων   του Καναφάνη από το Γιώργο Αγγελόπουλο.

Και φυσικά η παρουσία του μεταφραστή Νασίμ Αλατράς που όπως μας διηγήθηκε, ανακάλυψε τον Καναφάνη από τα απαγορευμένα βιβλία του αδελφού του σε πολύ νεαρή ηλικία. Τα διηγήματα ήταν αφορμή να γνωρίσει την ιστορία του λαού του, συνεχίζοντας μέχρι σήμερα να αγωνίζεται για το δίκιο της Παλαιστίνης. Αναπάντεχο είναι και το γεγονός των σημειώσεων από το Νασίμ Αλατράς. Λειτουργούν σαν μια μελέτη εισαγωγής και φωτίζει, με εκτενείς σημειώσεις, την ιστορία τόπων, προσώπων, γεγονότων και ημερομηνιών που ξεπροβάλλουν στα διηγήματα, χωρίς να στερείται η απόλαυση της ανάγνωσης.

Αξίζει πραγματικά να διαβαστεί ίσως, θα τολμούσα να πω και σαν σύμβολο ενός διαρκούς αγώνα για τη ζωή