[…] Οι δολοφονίες της Renée Good και του Alex Pretti από ομοσπονδιακούς πράκτορες στη Μινεάπολη φέτος τον Γενάρη έχουν γίνει σύμβολα ενός ευρύτερου μετώπου που συνδέει την εγχώρια κρατική καταστολή στις ΗΠΑ με την εξωτερική πολιτική αλλά και την αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη.

Η Renée Good, μητέρα τριών παιδιών και ποιήτρια, είχε τοποθετηθεί επανειλημμένα κατά της βίας που ασκεί το κράτος, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Η Good υποστήριζε ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί η ICE στις αμερικανικές πόλεις (επιδρομές, στρατιωτικοποίηση, αδιαφάνεια) είναι «καθρέφτης» των τακτικών που εφαρμόζονται κατά των Παλαιστινίων. Σε αναρτήσεις και δημόσιες τοποθετήσεις της, είχε χαρακτηρίσει την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας γενοκτονία, καταδικάζοντας την αμερικανική χρηματοδότηση προς το σιωνιστικό καθεστώς κατοχής. Πίστευε ότι η «ατιμωρησία» που απολαμβάνουν οι ομοσπονδιακοί πράκτορες στις ΗΠΑ είναι η ίδια ατιμωρησία που απολαμβάνουν οι σιωνιστές, στους οποίους οι ΗΠΑ επιτρέπουν να διαπράττουν τη γενοκτονία στη Γάζα.

Ο Alex Pretti, νοσηλευτής σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, είχε μια ιδιαίτερα ενεργή στάση στο παλαιστινιακό ζήτημα, η οποία μάλιστα χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση Τραμπ μετά τη δολοφονία του για να τον παρουσιάσει ως «ριζοσπάστη». Ο Pretti συμμετείχε συστηματικά σε πορείες για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα. Θεωρούσε ότι η ανθρωπιστική κρίση στην Παλαιστίνη και η καταστολή των μεταναστών στις ΗΠΑ είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: της υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής για χάρη πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Σήμερα, στις διαδηλώσεις σε 70 πόλεις των ΗΠΑ, τα πανό για τη Renée και τον Alex βρίσκονται δίπλα-δίπλα με την παλαιστινιακή μαντίλα (Keffiyeh). Οι διαδηλωτές χρησιμοποιούν το σύνθημα: «Τα δικά μας δάκρυα στη Μινεάπολη είναι τα ίδια δάκρυα με της Γάζας. Η ίδια ατιμωρησία που σκοτώνει εδώ, δολοφονεί κι εκεί».

Αυτή η σύνδεση έχει θορυβήσει την κυβέρνηση, καθώς το κίνημα κατά της ICE έχει πλέον ενσωματώσει το αντιπολεμικό κίνημα, δημιουργώντας μια μαζική βάση που ζητά συνολική αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής.

Η εξέγερση κατά της ατιμωρησίας εξαπλώνεται σε 70 πόλεις

Η Αμερική του 2026 βιώνει μια ιστορική μετατόπιση. Αυτό που ξεκίνησε ως μια έκρηξη οργής για τις δολοφονίες της Renée Good και του Alex Pretti από τα τάγματα εφόδου των πρακτόρων της ICE στη Μινεάπολη έχει μετεξελιχθεί σε ένα παναμερικανικό κίνημα.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να καταστείλει τις κινητοποιήσεις παρουσιάζοντάς τες ως «αντεθνικές», όμως η πραγματικότητα στον δρόμο τη διαψεύδει. Τα κινήματα έχουν πλέον γίνει ένας ενιαίος οργανισμός. Το όραμα για έναν κόσμο χωρίς κέντρα κράτησης και χωρίς γενοκτονίες δεν είναι πια μια μακρινή ουτοπία, αλλά το καθημερινό σύνθημα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που αρνούνται να υποχωρήσουν […].

Τετάρτη 4 Φλεβάρη
8μμ, Στέκι Μεταναστριών Θεσσαλονίκης
Βαλαωρίτου 20, 6ος όροφος

*Το Στέκι είναι προσβάσιμο σε άτομα με αμαξίδιο και διαθέτει προσβάσιμη τουαλέτα.

διοργάνωση: εφημερίδα «Η ΚΟΚΚΙΝΗ«