Γράφει ο Θοδωρής Μαράκης

Την ώρα που ο πόλεμος στο Ιράν δεν πάει καθόλου, μα καθόλου καλά για τις ΗΠΑ (και τον πιστό συνεταίρο τους, το Ισραήλ), ένα πολύ σημαντικό πλήγμα εκ των έσω φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση τον Αμερικανό πρόεδρο: παραιτήθηκε, με μια ανακοίνωση έντονα επικριτική για τον πόλεμο, ο επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής ● Είναι βετεράνος 11 μαχών, είχε προειδοποιήσει τον Τραμπ για την επιχείρηση στο Ιράν

Ανακοίνωση παραίτησης

«Δεν μπορώ με καθαρή τη συνείδησή μου να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν συνιστούσε άμεση απειλή για τη χώρα μας και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πιέσεων από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του» γράφει ο Κεντ, συμπληρώνοντας: «Στην πρώτη σας κυβέρνηση κατανοούσατε καλύτερα από κάθε σύγχρονο πρόεδρο πώς να εφαρμόζετε αποφασιστικά τη στρατιωτική ισχύ χωρίς να παρασύρεστε σε ατέρμονους πολέμους. Στη δεύτερη θητεία σας όμως υψηλόβαθμοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και ισχυρά μέλη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης ανέπτυξαν μια εκστρατεία παραπληροφόρησης που υπονόμευσε πλήρως την πλατφόρμα σας “Πρώτα η Αμερική” και έσπειρε φιλοπόλεμα αισθήματα για να ενθαρρύνει έναν πόλεμο με το Ιράν. Αυτός ο «θάλαμος αντήχησης» χρησιμοποιήθηκε για να σας εξαπατήσει ώστε να πιστέψετε ότι το Ιράν αποτελούσε άμεση απειλή για τις ΗΠΑ και ότι αν βομβαρδίζατε τώρα, υπήρχε ένας σαφής δρόμος προς μια γρήγορη νίκη. Αυτό ήταν ένα ψέμα και είναι η ίδια τακτική που χρησιμοποίησαν οι Ισραηλινοί για να μας σύρουν στον καταστροφικό πόλεμο του Ιράκ».

Και καταλήγει: «Ως βετεράνος που στάλθηκε σε μάχη 11 φορές […] δεν μπορώ να υποστηρίξω την αποστολή της επόμενης γενιάς να πολεμήσει και να πεθάνει σε έναν πόλεμο που δεν προσφέρει κανένα όφελος στον αμερικανικό λαό, ούτε δικαιολογεί το κόστος σε αμερικανικές ζωές. Προσεύχομαι να αναλογιστείτε τι κάνουμε στο Ιράν και για ποιον το κάνουμε. […] Μπορείτε να αλλάξετε πορεία και να χαράξετε ένα νέο μονοπάτι για το έθνος μας ή μπορείτε να μας αφήσετε να διολισθήσουμε περαιτέρω προς την παρακμή και το χάος»! ( υπογρ δική μας )

Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι τον Τραμπ, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, τον παρέσυρε το Ισραήλ, η κινητήρια δύναμη είναι ο ανταγωνισμός με την Κίνα. Θεωρούμε ότι γι αυτό χρησιμοποίησε τους σιωνιστές για να εξασφαλίσει με συνδυασμένη επίθεση μια όπως τη φαντάζονταν γρήγορη και αποτελεσματική νίκη.

Αλλά η παράταση του πολέμου, που προφανώς ανατρέπει τα αμερικανικά αυτοκρατορικά σχέδια για έναν γρήγορο θρίαμβο, οδήγησαν ήδη σε μια πολύ σοβαρή παράπλευρη απώλεια – την αναβολή της προγραμματισμένης επίσκεψης του Τραμπ στην Κίνα, όπου προφανώς σχεδίαζε να ταξιδέψει έχοντας στην τσέπη του τα «κλειδιά» του ιρανικού πετρελαίου και άρα της εξαρτημένης από αυτό κινεζικής οικονομίας, κάτι που όμως δεν έχει συμβεί… Χθες λοιπόν ο πρόεδρος δήλωσε ότι λόγω του πολέμου η επίσκεψη θα γίνει «σε πέντε ή έξι εβδομάδες», συμπληρώνοντας μάλιστα ότι… ανυπομονεί να συναντήσει τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, που και εκείνος ανυπομονεί, λέει, να τον δει!

Αλλά βέβαια το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιουργεί η παραίτηση (και οι οξύτατες αιχμές) του Κεντ είναι πως, όπως και ο μεγαλοδημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, είναι «σαρξ εκ της σαρκός» του κινήματος MAGA με μεγάλη επιρροή στους ψηφοφόρους του Τραμπ, που νιώθουν προδομένοι από τις σημερινές πολεμοχαρείς επιλογές του. Αξίζει να υπογραμμιστεί η… όχι και τόσο διακριτική απόσταση που κρατάει από τη διεξαγωγή του πολέμου ο αντιπρόεδρος και πιθανότερος «κληρονόμος» του Τραμπ στην ηγεσία του MAGA, Τζέι Ντι Βανς.

Σε ρεπορτάζ του «Politico» στο τέλος της περασμένης βδομάδας, είχε επισημανθεί η πρόσφατη αναφορά του Προέδρου Τραμπ στη «διαφορά φιλοσοφίας» που έχει μαζί του ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς σε ό,τι αφορά τον πόλεμο στο Ιράν. Στο άρθρο με τίτλο «Ο Βανς ήταν η φωνή σκεπτικισμού στον Λευκό Οίκο για τις επιθέσεις στο Ιράν» επισημαίνεται πως από την πρώτη στιγμή ο αντιπρόεδρος έκανε γνωστές τις αντιρρήσεις του σε αυτόν τον πόλεμο, στο πλαίσιο γνωστής θέσης του με την οποία και στο παρελθόν είχε αμφισβητήσει την τελική χρησιμότητα των αμερικανικών επεμβάσεων στο εξωτερικό.

Το ρεπορτάζ υπενθυμίζει τη δήλωση που έκανε ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ στις 9 Μάρτη σε συνέντευξη Τύπου, πως δηλαδή «ο Βανς ήταν φιλοσοφικά λίγο πιο διαφορετικός» από εκείνον και «λιγότερο ενθουσιώδης» για τον πόλεμο, «αλλά όμως παραμένει ακόμη αρκετά ενθουσιώδης».

Άλλα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Σούζαν Βάιλς και ο αναπληρωτής προσωπάρχης Τζέιμς Μπλερ είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως τον Πρόεδρο Τραμπ πως εάν προχωρούσε σε επίθεση κατά του Ιράν, τότε θα μπορούσε να είχε και «πολιτικό κόστος» μεταξύ άλλων και λόγω της αύξησης στα καύσιμα ή νέου κύματος ακρίβειας και σε άλλα βασικά είδη – υπηρεσίες. Τον είχαν ενθαρρύνει να καθορίσει πιο αυστηρά τι θα σήμαινε «νίκη» σε έναν πόλεμο με το Ιράν, ώστε αυτός να αφορά μία «επιχείρηση περιορισμένη» και όχι «μακράς διάρκειας».

Άλλο μέρος συμβούλων στον Λευκό Οίκο που κάνει γνωστές τις ενστάσεις του στον πόλεμο κατά του Ιράν με διαρροές σε εφημερίδες όπως η «Wall Street Journal» και «New York Times», προτρέπουν τον Τραμπ να αναζητήσει εγκαίρως μία «στρατηγική εξόδου», ώστε να αποφύγει έναν «αιώνιο πόλεμο» με μεγάλο πολιτικό κόστος.

Διαρροές δείχνουν ότι στο Πεντάγωνο, τη CIA και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πολλοί αξιωματούχοι είχαν προειδοποιήσει πως δεν είναι ρεαλιστικό να επιτευχθεί ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος ή πλήρης καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος μόνο με στρατιωτικά μέσα, κάτι που τώρα επιβεβαιώνεται στην πράξη.

Οι διαφωνίες αναμένεται να ενισχυθούν περαιτέρω όσο πυκνώνουν οι πληροφορίες σχετικά π.χ. με το τεράστιο κόστος του πολέμου (φτάνει περίπου τα 900.000.000 δολάρια το 24ωρο) και τα πραγματικά πλήγματα στον αμερικανικό στρατό (π.χ. πάνω από 13 νεκροί και τουλάχιστον 200 τραυματίες, ενώ για μέρες οι τελευταίοι περιορίζονταν σε 18 άτομα…).

Αντιπαράθεση και στο Κογκρέσο

Δημοκρατικοί καταγγέλλουν το τεράστιο κόστος (11,5 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε έξι ημέρες) του πολέμου τη στιγμή που περικόπτονται κοινωνικές δαπάνες, ενώ Ρεπουμπλικάνοι όπως ο βουλευτής Thomas Harold Massie διαμαρτύρονται ότι ο πόλεμος ξεκίνησε χωρίς ουσιαστική εξουσιοδότηση του Κογκρέσου.

Διαφοροποιήσεις καταγράφονται και από δημοσιογράφους ή δημοσιολόγους με ισχυρή επιρροή στη βάση ψηφοφόρων του Τραμπ και του λεγόμενου κινήματος MAGA («Make America Great Again») όπως οι Στιβ Μπάνον (πρώην σύμβουλος σε θέματα Στρατηγικής του Τραμπ στην πρώτη θητεία) και Τάκερ Κάρλσον (πρώην παρουσιαστής του Fox News, που μετά την αποχώρησή του μεταδίδει τις εκπομπές σε Πλατφόρμες Κοινωνικής Δικτύωσης). Αμφότεροι του έχουν ζητήσει να αποφύγει στο Ιράν έναν παρατεταμένο πόλεμο τύπου Ιράκ, τονίζοντας πως στην προκειμένη φάση αυτή η σύγκρουση δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ αλλά του Ισραήλ. (;;)

Η πλειοψηφία των Αμερικανών κατά του πολέμου

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις πάντως δείχνουν πως οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι κατά του πολέμου στο Ιράν.

Σε δημοσκόπηση CNN-SSRS εμφανιζόταν το 59% των Αμερικανών να αποδοκιμάζει την απόφαση Τραμπ για τις επιθέσεις στο Ιράν και ενέκρινε το 41%. Σε δημοσκόπηση της Quinnipiac, το 53% των Αμερικανών είναι αντίθετο με τον πόλεμο των ΗΠΑ στο Ιράν. Ακόμη μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά των Αμερικανών που διαφωνούν με ενδεχόμενη χερσαία επέμβαση στο Ιράν. Σε δημοσκόπηση της Quinnipiac ήταν αντίθετο το 74% των ερωτηθέντων και μόλις το 20% υπέρ. Η τάση αυτή είναι ισχυρή ακόμη και μεταξύ ψηφοφόρων των Ρεπουμπλικάνων, αφού δηλώνει αντίθετο με χερσαία επέμβαση στο Ιράν πάνω από το 52% αυτών.

Ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός διαφωνεί

Ένα ηχηρό όχι είχαμε επίσης και από τους Ευρωπαίους συμμάχους και γι αυτό:Ο Τραμπ είναι βέβαια έξαλλος και με την άρνηση των συμμάχων του στο ΝΑΤΟ να τον βοηθήσουν στην παρανοϊκή ιδέα του «ανοίγματος» των Στενών. Απείλησε μάλιστα ανοιχτά ότι κατόπιν αυτής της κίνησης οι ΗΠΑ θα πρέπει να επανεξετάσουν τη συμμετοχή τους στην ατλαντική συμμαχία: «Κανείς δεν θέλει ένα Ιράν με πυρηνικά, γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τρελοί. Είναι απολύτως τρελοί, βίαιοι και αιμοβόροι… Όλοι συμφωνούν με αυτό, αλλά δεν θέλουν να βοηθήσουν. […] Εμείς τους βοηθήσαμε [με την Ουκρανία] και αυτοί δεν μας βοήθησαν και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ κακό για το ΝΑΤΟ» είπε ο Τραμπ, για να καταλήξει πως… «δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός»! Έκανε την ανάγκη φιλοτιμία!!!

Πιο συγκεκριμένα ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πίστοριους απέρριψε το αίτημα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για στρατιωτική υποστήριξη στον πόλεμο κατά του Ιράν και υποβάθμισε τις προειδοποιήσεις ότι μια τέτοια στάση των συμμάχων θα βλάψει το ΝΑΤΟ.

Και σκωπτικά δήλωσε:

“Τι περιμένει ο (…) Ντόναλντ Τραμπ να κάνουν μερικές δεκάδες ευρωπαϊκές φρεγάτες στα Στενά του Ορμούζ που δεν μπορεί να κάνει ο ισχυρός αμερικανικός ναυτικός στόλος;

Αυτός δεν είναι ο δικός μας πόλεμος, δεν τον έχουμε ξεκινήσει.

Και σε ερώτηση σχετικά με την προειδοποίηση του Τραμπ ότι το ΝΑΤΟ θα αντιμετωπίσει «πολύ κακό» μέλλον αν τα κράτη-μέλη δεν συνδράμουν την Ουάσιγκτον, ο Πίστοριους δήλωσε ότι δεν αναμένει το ΝΑΤΟ να διαλυθεί λόγω αυτών των διαφορών”.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, δήλωσε ότι η χώρα δεν θα συρθεί στον ευρύτερο πόλεμο με το Ιράν, ενώ υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται να εμπλακεί σε κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.Αναφερόμενος στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, τόνισε ότι δεν είναι απλή διαδικασία και υπογράμμισε ότι ο τερματισμός του πολέμου αποτελεί την ταχύτερη οδό για να μειωθεί το κόστος διαβίωσης.

Όπως αναφέρεται στο σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας μας, σύμφωνα με την Κομισιόν, από την έναρξη του πολέμου, η Ευρώπη έχει δαπανήσει επιπλέον περίπου 6 δισ. ευρώ για εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, γεγονός που αναδεικνύει το οικονομικό κόστος της ενεργειακής εξάρτησης.

Το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται μετά από 18 μέρες πολέμου ο Τραμπ ήταν εξόφθαλμο στην ομιλία του την Δευτέρα 16/3 όταν κυριολεκτικά παρακάλεσε τις χώρες που πλήττονται από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ (Ινδία, Πακιστάν, Νότια Κορέα, Ιαπωνία, ακόμη και την Κίνα) και τους συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ («αν δεν το κάνουν το μέλλον του ΝΑΤΟ θα είναι ζοφερό») να συνδράμουν στρατιωτικά ώστε αυτά να ανοίξουν. Εκδήλωσε την αδυναμία του.

Οι αρνητικές απαντήσεις έπεσαν βροχή σαν τους πυραύλους στην Τεχεράνη. Η απόπειρα της Κάγια Κάλας να προϊδεάσει μια άμεση συμμετοχή των χωρών της ΕΕ στα στενά του Ορμούζ πριν τη συνάντηση κορυφής των υπ.Εξ της Ένωσης («είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης και τα κράτη-μέλη να συζητήσουν τι μπορούν να κάνουν προς αυτή την κατεύθυνση») έπεσε στο κενό καθώς το ένα μετά το άλλο ανακοίνωναν, άλλα ευθέως κι άλλα με δικαιολογίες, ότι δεν πρόκειται να συμβάλουν περισσότερο από όσο ήδη κάνουν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. 

 Ο Μακρόν είπε δεν θα συμμετέχει στον πόλεμο κατά του Ιράν. Η Μελόνι ότι δεν έχει πλοία εκεί κοντά. Ο Στάρμερ από το Λονδίνο δήλωσε «δεν θα συρθούμε στον πόλεμο». «Δεν υπάρχει ζήτημα εμπλοκής της Ελλάδας στα Στενά του Ορμούζ» είπε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Μαρινάκης. Στην άλλη πλευρά του κόσμου, η Αυστραλία ανακοίνωσε ότι δεν θα στείλει πολεμικά πλοία. Η Ιαπωνία ότι «δεν έχει λάβει καμία απολύτως απόφαση σχετικά με την αποστολή πλοίων συνοδείας». Η Νότια Κορέα ότι «παρακολουθεί στενά» τις δηλώσεις Τραμπ. Η Κίνα προέτρεψε ΗΠΑ και Ιράν «να τα βρουν» μεταξύ τους και να κρατήσουν ανοιχτά τα στενά.

Η απόπειρα του Τραμπ να πείσει τις χώρες, κυρίως της Ασίας, που εξαρτώνται περισσότερο από τα πετρέλαια του Περσικού ήταν παραβίαση ανοιχτών θυρών. Η ιρανική κυβέρνηση είχε ήδη ανακοινώσει ότι τα στενά είναι ανοιχτά για πλοία που δεν ανήκουν σε ΗΠΑ, Ισραήλ και τους συμμάχους τους. Μέσα στις προηγούμενες μέρες, ινδικά, μπαγκλαντεσιανά, τουρκικά δεξαμενόπλοια που μετέφεραν υγραέριο και πετρέλαιο μπόρεσαν να βγουν στην Αραβική Θάλασσα.

Γιατί ζητάει βοήθεια ο Τραμπ;

Βασικά για να δείξει στους διαφωνούντες ότι πρόκειται για ένα πόλεμο, όχι μόνο ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, αλλά ένας πόλεμος όλων ενάντια στο Ιράν, αυτό είναι το πρώτο. Αυτό θα του επιτρέψει τη νομιμοποίηση στα μάτια, του αντίθετου με την επέμβαση στο Ιράν λαού των ΗΠΑ την ανάγκη του πολέμου. Μη ξεχνάμε ότι κέρδισε τις εκλογές και με το χαρτί του ειρηνοποιού. Ο λαός των ΗΠΑ δεν είδε κανένα καλό γι αυτόν αποτέλεσμα ή όφελος από τις συνεχείς επεμβάσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ανά τον πλανήτη. Για παράδειγμα ο πόλεμος στο Ιράκ στοίχησε 2 τρις $ και πολλές ζωές. Κέρδισαν αμύθητα ποσά οι αμερικάνικες πολυεθνικές κύρια από την ιδιωτικοποίηση του πόλεμου και της κατοχής και από την ανοικοδόμηση.  Στο Αφγανιστάν ξαναγύρισαν οι Ταλιμπάν ! Επίσης είχαμε πολύ σημαντικές κινητοποιήσεις ιδιαίτερα της νεολαίας ενάντια στη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Στη Ν. Υόρκη ο Μακτανί εξελέγη δήμαρχος παρά το ότι δήλωνε φίλος των Παλαιστινίων.

Από την άλλη η επέμβαση για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα στενά του Ορμούζ, έχει σημαντικό κόστος για τα πολεμικά πλοία χωρίς να φέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα γιατί θα γίνουν εύκολος στόχος του Ιράν και η σύγκρουση που θα φουντώσει θα κάνει απροσπέλαστη την όποια διέλευση από τα στενά. Η λύση βρίσκεται στις χερσαίες επιχειρήσεις, αλλά το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο για τον αμερικάνικο και σιωνιστικό ιμπεριαλισμό, είναι γι αυτό που καλεί το ΝΑΤΟ.

Γιατί είπαν (κατ’ αρχήν) όχι οι  Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές;

Θα μπορούσε η απάντηση να συνοψιστεί στην απλή φράση: Όταν προσβάλεις και σνομπάρεις τους συμμάχους σου, όταν έρθει η ώρα να ζητήσεις τη βοήθειά τους, δεν θα σπεύσουν να σου τη δώσουν. Ή όπως λέει το ΚΚΕ: Ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Είναι και έτσι. Υπάρχουν αντιθέσεις σοβαρές.

Δυστυχώς, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν αυτόν τον πόλεμο χωρίς να έχουν προηγουμένως συμβουλευτεί επαρκώς τους συμμάχους τους και τώρα, δύο εβδομάδες μετά την έναρξη της εκστρατείας, ζητούν υποστήριξη.

Πιο αναλυτικά,ο Τραμπ (αμερικάνικος ιμπεριαλισμός) μέσω των δασμών προσπαθεί να μεταφέρει τη κρίση του στην Ευρώπη, στο θέμα των δασμών τους έχει σε σκωτσέζικο ντους και στη τσίτα. Τους άφησε στο θέμα της Ουκρανίας να βγάλουν μόνοι τους τα κάστανα από τη φωτιά. Απείλησε ωμά με κατάληψη της Γροιλανδίας. Και τους ζήτησε να αυξήσουν τις πολεμικές τους δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ – κάτι που θα το κάνουν με “χαρά” για να ανακάμψει η οικονομία τους και για να εξοπλιστούν τόσο ώστε να μπορούν να σταθούν αξιόμαχοι απέναντι στο Ρώσο και γιατί όχι και στον Αμερικάνο ιμπεριαλιστή.

 Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν αυτόν τον πόλεμο χωρίς να έχουν προηγουμένως συμβουλευτεί επαρκώς τους συμμάχους τους και τώρα, δύο εβδομάδες μετά την έναρξη της εκστρατείας, ζητούν υποστήριξη

Και στην τρέχουσα κρίση, ένας αριθμός-ρεκόρ 135 χωρών συνυπέγραψε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας που καταδίκαζε τα πλήγματα του Ιράν στον Κόλπο και ζητούσε την παύση των επιθέσεων.

Εξ άλλου μια στρατιωτική συμμαχία αποτελεί στην πραγματικότητα μια σειρά νομικών και πολιτικών αποφάσεων που λαμβάνονται από κάθε χώρα. Οι περισσότερες, συμπεριλαμβανομένων των μακροχρόνιων συμμάχων των ΗΠΑ, έχουν τους δικούς τους νόμους και κανόνες που πρέπει να ξεπεραστούν πριν από την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στο εξωτερικό.

Και στο πίσω μέρος της κεφαλής τους περιμένουν τη φθορά υλικά και ηθικά ίσως και την ταπείνωση  του, με αποχώρηση του χωρίς να έχει ανατρέψει το καθεστώς των μουλάδων, στα μάτια των λαών.

Υπολογίζουν το οικονομικό και το πολιτικό κόστος, όπου σύμφωνα με την Κομισιόν, από την έναρξη του πολέμου, η Ευρώπη έχει δαπανήσει επιπλέον περίπου 6 δις. ευρώ για εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, γεγονός που αναδεικνύει το οικονομικό κόστος της ενεργειακής εξάρτησης. Ωστόσο το μεγάλο τους πρόβλημα είναι το πολιτικό κόστος, το ξεσήκωμα των λαών ενάντια στην άμεση συμμετοχή στο πόλεμο ενάντια στο Ιράν. Είναι βέβαιο ότι το αντιπολεμικό  κίνημα θα γιγαντωθεί και ο λόγος για τα φέρετρα με σημαία, επειδή όπως έχουμε εξηγήσει η συνοδεία των τάνκερ δεν είναι εύκολη υπόθεση, αναγκαστικά ή θα υποχωρήσουν ή θα εμπλακούν σε χερσαία επιχείρηση.

Υπάρχει όμως έμμεση και εν ολίγοις άμεση συμμετοχή! Κατ’ αρχή βρίσκονται στη Ερυθρά με την επιχείρηση “Ασπίδες” και στην Ανατολική Μεσόγειο πέριξ της Κύπρου για να διασφαλίσουν τις αμερικονατοικές βάσεις και κατά το “δυνατόν” με τα υπερσύχρονα ραντάρ να συνδράμουν τις αμερικανοισραηλινές επιχειρήσεις, έμμεσα. Και άμεσα με τις συστοιχίες Patriot ενισχύουν την αεράμυνα των χωρών του κόλπου.

Και επειδή σήμερα δεν υπάρχει πιο βέβαιο ζήτημα από την αβεβαιότητα να μην εκπλαγούμε αν μακροημερεύοντος του πολέμου οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές αλλάξουν άποψη, τα παραδείγματα είναι πρόσφατα!!

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΓΙΝΕ ΑΜΕΣΟ ΖΗΤΗΜΑ