GENDER THROUGH THE LOOKING GLASS: αναπαραστάσεις φύλου στα media και τον κινηματογράφο

Τρίτη 10 Μάρτη στις 6.30

στο Αμφιθέατρο Β΄ της Νέας Φιλοσοφικής Σχολής στο ΑΠΘ

στη Θεσσαλονίκη


Οι αναχρονιστικές αντιλήψεις γύρω από τη γυναίκα μοιάζουν παγιωμένες και αποβάλλονται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς από την κοινή αντίληψη και τους θεσμούς. Μεταξύ άλλων, το πρόβλημα που γεννιέται από το καπιταλιστικό σύστημα, αναπαράγεται γοργά και από την προβληματική απεικόνιση του γυναικείου φύλου στα media και τον κινηματογράφο, τα οποία έχοντας υψηλή ιδεολογική επιρροή στην συνείδηση του μέσου πολίτη, πλάθουν υποσυνείδητα μια κουλτούρα σεξισμού. Τα προβαλλόμενα πρότυπα γίνονται αποδεκτά ως αντικειμενική πραγματικότητα, με τη γυναίκα να εγκλωβίζεται στον πολυδιάστατο ρόλο της ιδανικής συζύγου, μητέρας, νοικοκυράς, ενίοτε εργαζόμενης, που οφείλει να είναι πάντοτε θελκτική και υποτακτική απέναντι στο “ισχυρό” φύλο: το σύζυγο, πατέρα, αδελφό και αφεντικό. Το τηλεοπτικό γυαλί -από κοινού με τον κινηματογράφο- δεν χαρακτηρίζεται από αθώες αναπαραστάσεις της καθημερινών γεγονότων, αλλά φαίνεται να ορίζει και να περιορίζει τον νου, το σώμα και τη δράση της κάθε θηλυκότητας.
Οι γυναικοκτονίες γίνονται “εγκλήματα πάθους”, σε μια προσπάθεια να δικαιολογηθούν παρεκκλίνουσες ανδρικές συμπεριφορές, εις βάρος της μνήμης των θυμάτων. Αντιθέτως, ΜΜΕ και κοινωνία σπεύδουν να ρίξουν το φταίξιμο στη γυναίκα, που “προκαλεί” με την συμπεριφορά και το ντύσιμο της, ιδίως σε περιστατικά βιασμού, όπως στην τραγική περίπτωση της Ελένης Τοπαλούδη. Θύματα της ίδιας υποκρισίας πέφτουν και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, που ταυτίζονται συχνά με την παιδεραστία και την εγκληματικότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το προφίλ που κατασκεύασαν τα μέσα για τον Ζακ Κωστόπουλο/Zackie Oh, ως εγκληματία και ψυχικά νοσούντα, “πατώντας” πάνω στον διαφορετικό σεξουαλικό του προσανατολισμό, την ακτιβιστική του δράση, την τοξικοεξάρτηση και το επάγγελμά του ως drag queen. Δημιουργείται, λοιπόν, το ερώτημα: σε ποιόν βαθμό τα media αποτελούν “καθρέφτη” της πραγματικότητας; Και είναι εν τέλει οι χαρακτήρες Χολιγουντιανών παραγωγών, τα κορίτσια των εξωφύλλων και οι ηρωίδες της αγαπημένης μας σειράς, τα κατάλληλα πρόσωπα για να συνθέσουν την έμφυλη ταυτότητα της σύγχρονης γυναίκας; Ή μήπως ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με άκρως προβληματικές αναπαραστάσεις θηλυκότητας, που συντελούν στην διατήρηση του status quo και στην ενίσχυση των συμφερόντων του καπιταλιστικού συστήματος;

Ομιλήτριες:
Υβόν Κοσμά: Επίκουρη Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας και Νέων Μέσων στο Αμερικανικό Κολέγιο Θεσσαλονίκης
Κική Σταματόγιαννη: Μέλος Sylvia Rivera για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του σχήματος RADix της Αριστερής Ενότητας που παρεμβαίνει στο σύλλογο Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ.
Be there!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s