ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΗ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
ΚΡΙΤΙΚΗ ΨΗΦΟ ΣΕ ΚΚΕ, ΜΕΡΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η ΛΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ «ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ»
«Δεν είναι το φως που χρειαζόμαστε, αλλά η φωτιά. Δεν είναι η βροχούλα, αλλά η βροντή. Χρειαζόμαστε την καταιγίδα, τον ανεμοστρόβιλο και τον σεισμό»
(Frederick Douglass, αγωνιστής της μαύρης απελευθέρωσης στις ΗΠΑ, 19ος αιώνας)
Στις Ευρωεκλογές της 9ης Ιούνη 2024 διαγράφεται πολύ σοβαρός ο κίνδυνος να ενισχυθεί εκλογικά η σκληρή νεοφιλελεύθερη Δεξιά –και πολύ περισσότερο η Ακροδεξιά- τόσο στην Ελλάδα, όσο και συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό δεν σημαίνει πως τούτα τα κόμματα διαθέτουν κάποιο ελκυστικό πολιτικό πρόγραμμα που ενθουσιάζει το εκλογικό σώμα. Η Ν.Δ. του Μητσοτάκη προσπαθεί να αναδειχθεί πρωταθλήτρια τόσο στην κατεδάφιση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, όσο και στον παροξυσμό των στρατιωτικών εξοπλισμών. Ταυτόχρονα, η ελληνική κυβέρνηση εκστρατεύει στο πλευρό του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ και των ΗΠΑ, στα ανοιχτά της κατεχόμενης Παλαιστίνης, στην Ερυθρά θάλασσα και στη Σαουδική Αραβία, με φρεγάτες και συστοιχία πυραύλων Πάτριοτ.
Όσο για τα κόμματα της ακροδεξιάς, διαγκωνίζονται όλα μεταξύ τους -σε μισαλλοδοξία και ρητορική μίσους- τόσο ενάντια σε μετανάστ(ρι)ες και προσφυγ(ισσ)ες, όσο και κατά των δικαιωμάτων που κερδίζουν, μετά από χρόνια αγώνων και κινητοποιήσεων, οι λοατκια+ άνθρωποι. Τυχόν ενίσχυση των ακροδεξιών ψηφοδελτίων θα είναι ξεκάθαρα σε βάρος των πιο καταπιεσμένων και χτυπημένων κομματιών της εργατικής τάξης και των από τα κάτω.
Γιατί όμως υπάρχει κίνδυνος ενίσχυσης της ακροδεξιάς;
Ξεκάθαρα η ευθύνη γι’ αυτό ανήκει στη σοσιαλδημοκρατία πανευρωπαϊκά και ιδιαίτερα στον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Αυτά τα κόμματα απογοήτευσαν και οδήγησαν σε παραίτηση και διάλυση τεράστιες μάζες ανθρώπων που έψαχναν ηγεσία για να τους οδηγήσει στη μάχη ενάντια στα Μνημόνια και την πανευρωπαϊκή αυστηρή λιτότητα. Λιτότητα για τους εργαζόμενους μόνο, φυσικά, και όχι για τα παράσιτα του επιδεικτικά σπαταλημένου πλούτου.
Η προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ με το 3ο Μνημόνιο το 2015 δεν διέλυσε τους εργατικούς αγώνες και τα κινήματα μόνο στην Ελλάδα. Σκόρπισε ηττοπάθεια και παραίτηση σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Και θα χρειαστούν νέες μεγάλες κοινωνικές μάχες και επιτυχίες των κινημάτων για να αντιστρέψουμε αυτό το δυσάρεστο κλίμα.
Σε αυτή την κατεύθυνση, το πιο ελπιδοφόρο στοιχείο είναι οι τεράστιες διαδηλώσεις και καταλήψεις σε Ευρώπη και αμερικάνικη ήπειρο, στο πλευρό της Παλαιστίνης που ματώνει καθημερινά από τα δολοφονικά χτυπήματα του Ισραήλ και του δυτικού ιμπεριαλισμού. Είναι πιθανό να ζήσουμε νέο μεγάλο κύμα αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη από τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά τον Σεπτέμβρη.
Σε κάθε περίπτωση όμως, οι αγώνες της εργατικής τάξης και τα νέα κινήματα αντίστασης, δεν έχουν το παραμικρό να περιμένουν από τα κόμματα που εφάρμοσαν στο πρόσφατο παρελθόν Μνημόνια και που υποτάχτηκαν με προθυμία, κυριολεκτικά σε κάθε ζήτημα, στην ατζέντα των καπιταλιστών και των τραπεζιτών.
Η ακροδεξιά ενδέχεται να ανεβεί εκλογικά επειδή η μεταρρυθμιστική και υποταγμένη στα αφεντικά Αριστερά διέλυσε και διασκόρπισε μέσα στην αποθάρρυνση τις μάζες της εργατικής τάξης και των κινημάτων. Και τίποτε θετικό δεν μπορεί να προκύψει πλέον από τη μνημονιακή Αριστερά. Μόνο εκφυλισμός και γελοιότητα. Αυτό ακριβώς αποτυπώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ούτε μπορούν να εμπνεύσουν τη νεολαία και τα κινήματα οι πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ που πετάχτηκαν σαν στυμμένες λεμονόκουπες από τον νέο αρχηγό Κασσελάκη. Η ηγεσία της Νέας Αριστεράς αποτελείται από στελέχη που εφάρμοσαν με ευλάβεια τόσο το 3ο Μνημόνιο όσο και το Σύμφωνο Ευρωπαϊκής Ένωσης–Τουρκίας βασανίζοντας, επαναπροωθώντας και τελικά συμβάλλοντας στη δολοφονία μεταναστ(ρι)ών και προσφυγ(ισσ)ων. Πρόκειται για πρώην υπουργούς της κυβέρνησης, που ανέδειξε ως «στρατηγικό εταίρο» της Ελλάδας το Ισραήλ.
Καμία ψήφος δεν πρέπει να πάει σε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά. Βλάπτουν και οι τρεις τους τα κινήματα και τους «από τα κάτω» το ίδιο.
Ψήφος χωρίς αυταπάτες
Σε αυτές τις ευρωεκλογές χρησιμοποιούμε τα ψηφοδέλτια της μη μνημονιακής Αριστεράς, για να εμποδίσουμε τη Δεξιά και την ακροδεξιά να ανεβάσουν τα ποσοστά τους. Δηλαδή, προτείνουμε ψήφο σε ΚΚΕ, ΜΕΡΑ 25, ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Αυτό δεν σημαίνει πως συμφωνούμε με τα πολιτικά προγράμματα αυτών των σχηματισμών. Ούτε καλυπτόμαστε από τις αναλύσεις τους, που είναι συχνά προβληματικές, άστοχες και κάποτε ολότελα λαθεμένες.
Όμως, με τον κόσμο που στηρίζει ή και απαρτίζει τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ, του ΜΕΡΑ 25 και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουμε βρεθεί πολύ συχνά στον δρόμο του αγώνα. Και θα ξαναβρεθούμε και άλλες φορές ακόμα. Η ενίσχυση αυτών των ψηφοδελτίων, αν συμβεί, θα μπορέσει να λειτουργήσει ως ανάσα και στήριγμα για νέους εργατικούς αγώνες και κοινωνικά κινήματα στο προσεχές μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστεί να ορθώσουμε απέναντι στο σύστημα και την κυβέρνηση της Ν.Δ. και της Ευρωπαϊκής Ένωσης του κεφαλαίου, μια αλλιώτικη, επαναστατική Αριστερά. Μια Αριστερά ικανή να οργανώνει κόσμο για μάχη.
Μια τέτοια Αριστερά είναι αυτή που ξέρει δίνει, πρώτα από όλα, τις αντιδημοφιλείς, δύσκολες μάχες. Αν θέλουμε να φτιάξουμε μαχητ(ρι)ες για έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει να υπερασπιστούμε τα πιο αδύναμα πλάσματα, προσφυγ(ισσ)ες και μετανάστ(ρι)ες, τρανς άτομα, ανάπηρους, ρομά, γυναίκες και θηλυκότητες. Και να δώσουμε το στίγμα της συσπείρωσης και του κοινού αγώνα όλων των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων.
Χρειαζόμαστε μια επαναστατική Αριστερά που να συγκρούεται με τις ιδέες της τάξης των αφεντικών. Που δεν επιμορφώνει απλώς, αλλά σφυρηλατεί τα στελέχη της στην αντιπαράθεση των ιδεών. Που δεν θα αναζητά έναν πιο ήπιο καπιταλισμό, αλλά θα παλεύει για την κόκκινη, σοσιαλιστική, Ευρώπη των εργατ(ρι)ών.
Στη σφυρηλάτηση αυτής της Αριστεράς, προσπαθεί να συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις της και η συλλογικότητά μας.
Η Συντακτική Ομάδα της εφημερίδας «Η Κόκκινη»
Πέμπτη 6 Ιούνη 2024
Η ΚΟΚΚΙΝΗ 