Σκουριές και Τέμπη.

Δύο διαφορετικές ιστορίες, δύο διαφορετικοί αγώνες, που συναντιούνται στο ίδιο σημείο: εκεί όπου το κέρδος και τα συμφέροντα των λίγων επιχειρούν να μπουν πάνω από τον άνθρωπο, το περιβάλλον, την ασφάλεια και το δημόσιο συμφέρον.

Στις Σκουριές γίνονται εγκαίνια. Οι γνωστοί κλακαδόροι θα σπεύσουν να πανηγυρίσουν για τη «μεγάλη επένδυση» και την «ανάπτυξη». Θα χειροκροτήσουν τα εκατομμύρια, χωρίς να θέλουν να δουν τι κρύβεται πίσω από τις χρυσές κορδέλες: το βουνό, το νερό, το περιβάλλον και το μέλλον ενός ολόκληρου τόπου.

Όμως, όσοι αντιστέκονται δεν είναι απέναντι στην πρόοδο. Είναι απέναντι σε μια ανάπτυξη όπου τα κέρδη είναι ιδιωτικά και το κόστος το πληρώνει η κοινωνία.

Στα Τέμπη, το κόστος μετρήθηκε σε 57 ανθρώπινες ζωές. Και μετά την τραγωδία, οι οικογένειες και μια ολόκληρη κοινωνία συνεχίζουν να ζητούν το αυτονόητο: αλήθεια, ευθύνες και δικαιοσύνη.

Από τις Σκουριές μέχρι τα Τέμπη, το δίδαγμα είναι μεγάλο, ίδιο και πάντα επίκαιρο.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κόστος.
Το νερό δεν είναι εμπόρευμα.
Η ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια.
Η δικαιοσύνη δεν είναι διαπραγμάτευση.

Οι Σκουριές μάς έδειξαν ότι η κοινωνία πρέπει να αντιστέκεται. Τα Τέμπη ότι πρέπει να επιμένει. Οι Σκουριές μάς δίδαξαν πως κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Τα Τέμπη πως ο πόνος της απώλειας μπορεί να γίνει δύναμη, διεκδίκηση και αγώνας για δικαιοσύνη.

Οι Σκουριές μάς αποκάλυψαν πως η ανάπτυξη δεν έρχεται με χρυσές κορδέλες. Τα Τέμπη μάς υπενθύμισαν με τον πιο τραγικό τρόπο τι συμβαίνει όταν η ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως κόστος και οι ευθύνες χάνονται μέσα στην αδιαφορία.

Εδώ συναντιούνται οι δύο αγώνες. Στην αντίσταση απέναντι σε ένα μοντέλο που βάζει το κέρδος πάνω από τη ζωή, την ασφάλεια και το περιβάλλον. Απέναντι σε ένα κράτος που πολύ συχνά θυμάται το δημόσιο συμφέρον στα λόγια και το ξεχνά όταν απέναντί του βρίσκονται τα μεγάλα συμφέροντα.

Δύο αγώνες, δύο κινήματα που γνώρισαν τον πόνο, τις διώξεις, την απώλεια, την αδικία και την εκμετάλλευση. Διαφορετικοί δρόμοι, διαφορετικές αφετηρίες, αλλά ίδιος προορισμός: η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη, η υπεράσπιση της ζωής.

Οι Σκουριές και τα Τέμπη είναι ΕΔΩ.

Αντιστέκονται.
Υπομένουν.
Επιμένουν.
Δεν ξεχνούν.
Δεν απογοητεύονται.

Και μας θυμίζουν πως κανένας αγώνας δεν είναι μάταιος. Πως η κοινωνία έχει δύναμη όταν οργανώνεται, διεκδικεί και δεν αποδέχεται ως κανονικότητα την αδικία.

Να αντιστέκεται.
Να επιμένει.
Να μην ξεχνά.

Γιατί απέναντι στο κέρδος των λίγων, απέναντι στην αδικία και τη σιωπή, η μόνη πραγματική δύναμη είναι μια κοινωνία που δεν φοβάται, δεν ξεχνά και δεν σιωπά.

Ιερισσός 9/10

Σας περιμένουμε όλους!

Επιτροπή Νεολαίας Κατά της Εξόρυξης