
Γράφει ο Δημήτρης Καράμαλης
Χρειάσθηκε να περάσουν 53 χρονιά από τον Νοέμβρη του 1973 η φετινή επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου συμπίπτει με μια διεθνή συγκυρία η Ευρώπη φλέγεται και δονείται από εξεγερτικά γεγονότα αναμφισβήτητα η ορμητική εισβολή νεολαίας και εργατικής τάξης προκαλούν ένα εκρηκτικό μείγμα και αυτό είναι ίσως το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα όπου οι αντιπαρατάξεις και οι πολιτικές εξελίξεις οξύνουν την πολιτική κρίση .
Ακρίβεια δυσαρέσκεια φτωχοποίηση διαφθορά πανάκριβα εξοπλιστικά προγράμματα βια καταστολή ψαλιδισμένα πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα και το κερασάκι άνοδος της ακροδεξιάς υιοθέτηση ακροδεξιάς ατζέντας η απάντηση του πολιτικού συστήματος και των κυβερνήσεων καταστολή και απαγορεύσεις φοβούμενη ένα ξέσπασμα των «από κάτω». Η κατάσταση στην Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση η κυβέρνηση Μητσοτάκη πειθήνιου και πρόθυμου συνεργάτη των ΗΠΑ ΝΑΤΟ ΕΕ και Ισραήλ.
Το Πολυτεχνείο είναι μια διαρκή υπενθύμιση ανάγκη και απάντηση των εργατικών και νεολαιίστικων δυνάμεων των καταπιεσμένων των ηττημένων των αποκλεισμένων των «από κάτω» ΕΞΩ οι ΗΠΑ -ΕΞΩ το ΝΑΤΟ ότι πιο αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό σύνθημα, ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σηματοδοτεί τον αγώνα για εργασία μόρφωση κοινωνική προκοπή και δημοκρατικές ελευθερίες .
Στον φετινό εορτασμό κράτος και ακροδεξιές εφεδρείες με πρακτικές πεζοδρομίου επιχειρούν να μαυρίσουν και να αντικαταστήσουν την ιστορική μνήμη με έναν επικίνδυνο αναθεωρητισμό που δεν περιορίζεται μόνο στην αμφισβήτηση (δεν υπήρχαν νεκροί η οι 350 ΚΥΠατζηδες στο Πολυτεχνείο) εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των αστών υπό τον φόβο μιας διογκωνόμενης εξέγερσης αλλά και με τις πλάτες της αριστεράς της εποχής (ΚΚΕ – ΚΚΕ ες.) υπερασπιζόμενοι μέχρι γραμμής τον στρατηγικό στόχο πρώτα η αποκατάσταση της Δημοκρατία Σοσιαλισμός
Σήμερα μια τέτοια επανανοηματοδότηση της εξέγερσης την αποκοπή από την κοινωνική και ταξική ιστορία σαν στόχο έχει την αποσύνδεση του Πολυτεχνείου απο τους αγώνες τις διεκδικήσεις οδηγούμενοι σε ένα βελούδινο ακίνδυνο ιστορικό συμβιβασμό σε μια μετέπειτα πορεία αυτή της μετάβασης στην Δημοκρατία ( χωρίς τον επικίνδυνο λαϊκό παράγοντα ) στο κυρίαρχο αστικό αφήγημα της αποκατάστασης συμφιλίωσης υπακοής και εθνικής ομοψυχίας.
Σε αυτό το ολίσθημα η εξέγερση παρουσιάζεται σαν παραμυθάκι άοσμο και άχρωμο χωρίς δράκο το χυμένο αίμα οι αγώνες και οι πολιτικές προεκτάσεις θεωρούνται αναχρονιστικές επιχειρείται όμως και κάτι άλλο που στιγματίζει τα κεκτημένα της εξέγερσης το πανεπιστημιακό άσυλο οι συνελεύσεις οι καταλήψεις σχολών και όλες οι νικηφόρες διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος .
Η στρατηγική των εγγυητών των προβοκατόρων της ΄΄εσωτερικής καταστολής ΄΄ των κινημάτων οδηγούν σε ένα Πολυτεχνείο μαυσωλείο κλειδωμένο αμπαρωμένο και παραδομένο τελικά στο μεγάλο αφεντικό στο μεγάλο κεφάλαιο .
Σύμμαχος χωροφύλακας και εγγυητής το πολιτικό σύστημα και οι υπηρέτες του τα δεκανίκια της ακροδεξιάς οι σοσιαλδημοκράτες οι οπορτουνιστές κινηματίες όλα τα απότοκα της κινηματικής υποχώρησης που οφείλουμε να υποτάξουμε.
Το Πολυτεχνείο και η εξέγερση του Νοέμβρη θεωρείται ΄΄αγκάθι΄΄για αυτό η απαξίωση του και η υπονόμευση του το Πολυτεχνείου ξυπνά μνήμες νοηματοδοτεί αφυπνίζει η πραγματική δύναμη του είναι η ικανότητα του να αναπαράγεται να γεννάει ούτε ένα, ούτε δυο ,ούτε τρία ,αλλά πολλά Πολυτεχνεία.Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλά ιστορικό γεγονός τα ζητήματα που έθεσε παραμένουν ακόμα ανοιχτά η εξέγερση δεν έχει κατασταλεί μέχρι σήμερα
Η ώρα των μαχητικών ανυποχώρητων αγώνων απέναντι στην εκμετάλλευση στην βαρβαρότητα και στην εξαθλίωση έχει φτάσει οφείλουμε να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε η φλόγα του Νοέμβρη να παραμείνει ζωντανή .Η σταθερή και αμείωτη συμμετοχή στις εκδηλώσεις και στους εορτασμούς κρατάνε άσβεστη όχι μόνο την μνήμη αλλά και την συνεχή επικαιροποίηση της εξέγερσης του ΄73 .
