ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΤΡΑΝΣ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΜΕΤΡΑΝΕ

Χθες 30 Ιουνίου, ακούσαμε για τον θάνατο ενός τρανς ατόμου, το οποίο βρέθηκε νεκρό σ` έναν φεγγίτη εμπορικού κέντρου στην οδό Τσιμισκή, στη Θεσσαλονίκη. Το πώς πέθανε μας είναι ακόμα άγνωστο και ίσως παραμείνει έτσι για κάποιο καιρό, δεδομένου ότι οι χθεσινές έρευνες, αν και βρήκαν την ταυτότητα του ατόμου, περιπλέχθηκαν από την αναντιστοιχία του ονόματος. Ανεξάρτητα, όμως, από το αν το άτομο αυτό οδηγήθηκε στην αυτοχειρία ή αν η ζωή του τερματίστηκε από κάποιον άλλον, είναι σαφές ότι οι βαθύτερες αιτίες και πίσω από τα δύο ενδεχόμενα παραμένουν ταυτόσημες και κοινές.

Το τρανς άτομο αυτό αποτελεί ένα ακόμα θύμα του τρανσφοβικού οχετού που γεννά και συντηρεί ο καπιταλισμός, ειδικά τα τελευταία χρόνια με την Τραμπικής προέλευσης στοχοποίηση της τρανς κοινότητας που αναδεικνύουν και ακολουθούν δυστυχώς πολλές κυβερνήσεις του Δυτικού «πολιτισμένου» κόσμου, μεταξύ των οποίων και η δική μας. Ο θάνατός του είναι αποτέλεσμα της ομοτρανσφοβίας που χαρακτηρίζει κάθε φάσμα της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής, ωθόντας την ένταση της βίας προς την queer κοινότητα, ειδικά προς τα τρανς αλλά και οποιαδήποτε φυλοδιαφορετικά άτομα.Το περιστατικό αυτό αποτελεί άλλη μία τραγική απόδειξη του τι συμβαίνει όταν ξεφεύγει κανείς από τα πλαίσια του δίπολου αρσενικό-θηλυκό, και αμφισβητεί το παραδοσιακό ρόλο της οικογένειας, παύοντας να αποτελεί “αναπαραγωγικό” μέλος του συστήματος που θέλει τους πλούσιους ακόμα πιο πλούσιους.

Ειδικά σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, γινόμαστε μάρτυρες για άλλη μια φορά της ανάδυσης της ακροδεξιάς και των σκοταδιστικών αφηγημάτων που ακολουθούν και αναπαράγουν οι εκφραστές της. Η ευθύνη βαραίνει για πολλοστή φορά το ίδιο το σύστημα και την εκάστοτε κυβέρνηση που δεν παρέχει ολοκληρωμένη σεξουαλική αγωγή στα δημόσια σχολεία ή δωρεάν εστίες για επιζώσες και επιζώντες κακοποίησης και βίας, δημόσιες και δωρεάν ορμονολογικές θεραπείες για τα τρανς άτομα αλλά και εξετάσεις προστάτη ή μαστού. Η θεσμική ομοτρανσφοβία, που επηρεάζει τους πολίτες, έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί ιδιοκτήτες σπιτιών και επιχειρήσεων να αρνούνται να νοικιάσουν ένα σπίτι ή και να προσλάβουν ένα τρανς άτομο -παρά την θετική επιδοματική πολιτική- , επιλέγοντας αντίθετα να το περιθωριοποιήσουν και να το χλευάσουν επειδή δεν είναι «φυσιολογικό»

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τέτοιου είδους βία δεν μας είναι ξένη στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις περί προόδου και τη θεσμοθέτηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών το ’24, η πραγματικότητα παραμένει σκληρή, με πληθώρα περιστατικών παρενόχλησης και βίαιων επιθέσεων κατά μελών της κοινότητας. Αυτά τα φαινόμενα μίσους δεν περιορίζονται στον δημόσιο χώρο.Τα τρανς άτομα έρχονται αντιμέτωπα με τη βία και στην ιδιωτική τους σφαίρα, ειδικά μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και μετά τον θάνατό τους – όπως είδαμε πρόσφατα με τον χυδαίο τρανσφοβικό λόγο που έσπευσαν κάποιοι να εκφράσουν μετά τον θάνατο της Νικόλ από τη Θεσσαλονίκη.

Η καθημερινότητα των τρανς ατόμων ήταν και παραμένει μια μάχη επιβίωσης ενάντια στον χλευασμό, την ανεργία και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Ο θάνατος στον φεγγίτη της Τσιμισκή δεν είναι ένα μεμονωμένο, ατυχές περιστατικό, αλλά οι επιπτώσεις μιας κοινωνίας που ανέχεται και αναπαράγει την τρανσφοβία σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς της.

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, η θλίψη μας δεν μπορεί να μείνει βουβή, ούτε η οργή μας παθητική. Το χρέος μας απέναντι σε κάθε queer και φυλοδιαφορετικό υποκείμενο που χάνεται στο σκοτάδι της πατριαρχίας και του καπιταλισμού, είναι να μην συνηθίσουμε τον θάνατο. Είναι να μετατρέψουμε την απώλεια σε συλλογικό αγώνα στους δρόμους, στις γειτονιές και στις ζωές μας, γιατί κανένα μας δεν είναι ελεύθερο μέχρι να είμαστε ασφαλή και ελεύθερα όλα.

REclaim Pride – Thessaloniki

Θεσσαλονίκη 1 Ιούλη 2026