Από τη δεύτερη συζήτηση του 10ου αυτοοργανωμένου REclaim PRIDE – Thessaloniki την Παρασκευή 22 Μάη με τίτλο: οι ζωές μας πάνω από τα όπλα τους.

Ήβη Καίσερλη τρανς γυναίκα εργαζόμενη στο σεξ

Η χώρα μας πρωταγωνιστεί στο ΝΑΤΟ με αμυντικές δαπάνες άνω του 3% του ΑΕΠ. Η κυρίαρχη αφήγηση περί εθνικής ασφάλειας είναι το πρόσχημα για να δίνονται δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς, την ώρα που η κοινωνία αιμορραγεί οικονομικά. Οι εξοπλισμοί αυτοι στερούν πόρους από τη δημόσια επιβίωση. Η κατάρρευση του ΕΣΥ και η φτωχοποίηση δεν είναι καθολου τυχαίες, είναι το άμεσο αποτέλεσμα της προτεραιοποίησης των πολεμικών δαπανών έναντι των μισθών, των συντάξεων και των δομών κοινωνικής πρόνοιας. Το βλέπουμε στις λίστες αναμονής για χειρουργεία που μεγαλώνουν και οι πολίτες αναγκάζονται να πληρώνουν από την τσέπη τους για ιδιωτικές υπηρεσίες ενώ όσοι δεν έχουν αυτήν την δυνατότητα μετατρέπονται σε φύρα.

Η πολεμική ρητορική χρειάζεται εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς. Καλλιεργεί τον εθνικισμό και την εχθρότητα με γειτονικές χώρες για να δικαιολογήσει το κόστος των όπλων και μετατρέπει τους πρόσφυγες σε «απειλή» στα σύνορα, νομιμοποιώντας τις επαναπροωθήσεις, τη βία και την ξενοφοβία.

Η επίπτωση στις πιο καταπιεσμένες ομάδες είναι εμφανής και το κόστος αυτής της πολιτικής το πληρώνουν ακριβότερα οι πιο περιθωριοποιημένοι. Οι φτωχοί οι μετανάστες, τα τρανς άτομα, που στην Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωπα με έναν συστηματικό αποκλεισμό, που εντείνεται από την έλλειψη προνοιακών δομών.

Ποιοι είναι οι αόρατοι ασθενείς; Πολλά τρανς άτομα, λόγω τρανσφοβίας στην αγορά εργασίας, είναι άνεργα ή ανασφάλιστα, χωρίς πρόσβαση στο ΕΣΥ, το οποίο καταρρέει. Η έλλειψη εξειδικευμένων δομών πρόνοιας ή υποστηρικτικής στέγασης σημαίνει ότι τρανς άτομα γερνούν και πεθαίνουν μόνα, αβοήθητα, συχνά χωρίς καμία νομική ή ιατρική μέριμνα για την αξιοπρέπειά τους, θύματα της «αόρατης» βίας του κράτους.

Ο Αντιμιλιταρισμός λοιπόν ως Ανθρωποκεντρική Πολιτική σημαίνει πως ο αντιμιλιταριστικός αγώνας είναι αγώνας για τη ζωή. Να απαιτούμε τη μεταφορά των κονδυλίων από τα όπλα στην υγεία και την πρόνοια. Χρειαζόμαστε και πρέπει να διεκδικούμε μια κοινωνία όπου κανένα τρανς άτομο δεν θα πεθαίνει αβοήθητο στον βωμό εθνικιστικών αφηγημάτων.

Έγιναν πολλές παρεμβάσεις από τους παριστάμενους, όλες χρήσιμες και ουσιώδεις ενώ στην πορεία μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω για το πως-με αφορμή τον τραγικό θάνατο μιας τρανς γυναίκας της Βαγγελιώς που βρέθηκε υποσιτισμένη, αφυδατωμένη και με πολυοργανική ανεπάρκεια- συστάθηκε το Fill The Void ένα δίκτυο εθελοντ(ρι)ών που προσπαθεί να συμπαρασταθεί σε ανάλογες περιπτώσεις με όλα τα διαθέσιμα μέσα, κυρίως βασιζόμενο στην αυτοοργάνωση και τις γέφυρες μεταξύ λοατκι κοινότητας και κινημάτων.