Χτες, Δευτέρα 15 Ιούνη 2026, ένα πολύ θλιβερό συμβάν έλαβε χώρα στο νοσοκομείο Ναυπλίου. Μια νοσηλεύτρια 55 ετών κατέληξε στο χώρο εργασίας της, ενώ προσπαθούσε να εξυπηρετήσει πέντε τραυματίες από τροχαίο ατύχημα.

Με αφορμή αυτό το περιστατικό η ΠΟΕΔΗΝ, το δευτεροβάθμιο όργανο των νοσηλευτ(ρι)ών όλης της Ελλάδας, έβγαλε χτες βράδι μια αχαρακτήριστη ανακοίνωση. Σε αυτήν στοχοποιούνται, ως μάλιστα αποκλειστικά υπεύθυνοι για τον θάνατο της νοσηλεύτριας, οι συνοδοί των πέντε τραυματιών. Χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ σε «δεκάδες Ρομά οι οποίοι δημιούργησαν μεγάλη ένταση, έβριζαν και φώναζαν».

Αξίζει να σημειωθεί πως στο κείμενο της ΠΟΕΔΗΝ απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη και του Άδωνι που έχουν περικόψει τραγικά τις δαπάνες για τα νοσοκομεία. Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, για τα προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) που καταρρέει, την ευθύνη την έχουν ποιοι, σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ; Μήπως οι Ρομά, μια ολότελα περιθωριοποιημένη και ευάλωτη κοινωνική ομάδα; Και όμως, στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται πως, στα επείγοντα του νοσοκομείου Ναυπλίου, υπήρχαν όλο και όλο δύο νοσηλεύτριες, όταν κατέφθασαν οι πέντε τραυματίες.

Όμως δεν είναι οι Ρομά, αυτοί που εμποδίζουν τις προσλήψεις προσωπικού στα νοσοκομεία. Είναι η κυβέρνηση της Δεξιάς και ο Άδωνις, το (ακρο)δεξί χέρι του Μητσοτάκη. Όπως δεν είναι οι μετανάστ(ρι)ες, που έχουν φτάσει το ΕΣΥ πέρα από τα όρια αντοχής του. Αυτά τα απερίγραπτα επιχειρήματα δεν είναι μόνο η φτηνή δικαιολογία για την καταστροφική διαχείριση του ΕΣΥ από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι και η πρόφαση που χρειάζονται οι φασίστες για να ξεμυτίσουν πάλι από τις τρύπες τους και να ρίξουν διχαστικό δηλητήριο ενάντια σε Ρομά, μετανάστ(ρι)ες, βάζοντας στο στόχαστρό τους και όλα τα ευάλωτα κομμάτια της κοινωνίας.

Θα άξιζε να θυμίσουμε στους συντάκτες της θλιβερής ανακοίνωσης της ΠΟΕΔΗΝ πως ολόκληρο το νοσοκομείο Ναυπλίου, μαζί με τα κτίριά του, τις 110 οργανικές κλίνες του (που δεν αξιοποιούνται όλες, λόγο έλλειψης προσωπικού) και ολόκληρο τον εξοπλισμό του, κοστίζει μόλις το 1/7 από όσο μία μόνο από τις νέες φρεγάτες Μπελαρά του πολεμικού ναυτικού. Ή αλλιώς, μία νέα φρεγάτα κοστίζει στο ελληνικό Δημόσιο όσο εφτά ολόκληρα καινούργια νοσοκομεία, όπως αυτό του Ναυπλίου.

Οι μικτές αποδοχές ενός έτους για 300 και πλέον νοσηλευτ(ρι)ες του ΕΣΥ είναι της τάξης των 4 περίπου εκατομμυρίων ευρώ. Κοστίζουν δηλαδή όσο ένας μόλις από τους πυραύλους Πάτριοτ που εκτόξευσε ο ελληνικός στρατός στη Σαουδική Αραβία κατά τον πρόσφατο πόλεμο του Περσικού Κόλπου, για να προστατέψει τα ιδιωτικά διυλιστήρια της Aramco από τα ιρανικά drones.

Λεφτά υπάρχουν λοιπόν, για να μην καταρρεύσουν τα νοσοκομεία. Μόνο που σπαταλιούνται σε θηριώδεις στρατιωτικές δαπάνες. Όχι, φυσικά για κάποια δήθεν «εθνική άμυνα», αλλά για να εξυπηρετηθούν το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ, το γενοκτόνο Ισραήλ και οι βαθύπλουτοι εμίρηδες του Κόλπου. Γι’ αυτό δεν περισσεύουν χρήματα για να προσληφθούν παρά ελάχιστες νοσηλεύτ(ρι)ες, που δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές ανάγκες. Γι’ αυτό δημιουργούνται κάθε τόσο καταστάσεις πανικού και απελπισίας μέσα στα δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Και όχι εξαιτίας των Ρομά, που καταγγέλλονται από την ΠΟΕΔΗΝ για “ιδιοκτησιακή αντίληψη” των υπηρεσιών υγείας. 

Όμως, αντί για νοσηλευτ(ρι)ες, δασκάλους και καθηγητές, από την κυβέρνηση της Δεξιάς προσλαμβάνονται συνεχώς αστυνομικοί και παπάδες. Να θυμίσουμε εδώ πως η νοσηλεύτρια που κατέληξε χτες στο Ναύπλιο ήταν 55 χρονών. Θα ήταν, δηλαδή, ήδη συνταξιούχα, αν υπηρετούσε ως αστυνομικός αντί για νοσηλεύτρια. Αλλά οι εργαζόμενες/οι στα νοσοκομεία, όπως και κάθε κατηγορία εργατ(ρι)ών που προσφέρουν κρίσιμο κοινωνικό έργο κάτω από ασφυκτικά στρεσογόνες συνθήκες, είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Γι’ αυτό χρειαζόμαστε αγώνες για Δημόσια δωρεάν Υγεία και Παιδεία για όλες και όλους. Να κοπούν λεφτά από τους εξοπλισμούς και την Αστυνομία και να δοθούν για να στηριχτούν οι πιο φτωχοί και ευάλωτοι, μαζί και τα αδέλφια μας οι Ρομά.

Κάτω η κυβέρνηση του Μητσοτάκη και του Άδωνι, η κυβέρνηση του πολέμου, των περικοπών και της καταστροφής του ΕΣΥ.

Μόνο με τους  κοινούς αγώνες όλων των καταπιεσμένων και των εκμεταλευόμενων, μπορούμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο, πιο ανθρώπινο κόσμο.

Η Συντακτική ομάδα της εφημερίδας «Η ΚΟΚΚΙΝΗ»,

16 Ιούνη 2026