ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΑΠΕΙΛΟΥΝ – ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΕΙΛΟΥΝ

1. Μην με απειλείτε διότι είναι μάταιο. Δεν μπορώ να απειληθώ απο τίποτε και από κανέναν.

2. Μην με απειλείτε διότι είναι αναποτελεσματικό. Με κάνετε να αισθάνομαι πολύ καλά – ενώ προφανώς θέλετε να πετύχετε το αντίθετο: Είστε τόσο ελεεινοί που οι απειλές σας μού δίνουν την πιο χαρμόσυνη επιβεβαίωση ότι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο.

3. Μην με απειλείτε διότι θα το μετανιώσετε πικρά. Αν με απειλείτε, θα πολλαπλασιασω την δράση για την οποία θέλετε να με φοβίσετε επί πέντε φορές… Αν ήταν να γράψω δύο κείμενα, θα γράψω δέκα – ή και εκατόν δέκα… Αν ήταν να γράψω ένα θεατρικό έργο, θα γράψω πέντε – ή και πενήντα πέντε. Είναι η προσφορότερη, για μένα τουλάχιστον, μέθοδος ώστε να μην φοβηθώ τις απειλές: να πολλαπλασιάσω την δράση που θέλουν να καταπνίξουν. Αυτό το κάνω αδιάλειπτα επί 20 χρόνια – και πιάνει πάντοτε. Ρωτήστε τι έπαθαν αυτοί που με απείλησαν για να μην γράφω για τις δολοφονίες των μεταναστών και την θανατοπολιτική της κυβέρνησης – και πλέον υπάρχουν οχτώ θεατρικά έργα με θέμα ετούτη την θανατοπολιτική που παίζονται σε όλην την Ελλάδα σε περισσότερα από 25 ανεβάσματα.

4. Προς αυτούς που πληρώνουν εκείνους που με απειλούν: Μην χρησιμοποιείτε για την περίπτωσή μου ψευδώνυμα τρολ, bots τεχνητής νοημοσύνης, ανώνυμους λογαριασμούς, προφίλ που έχουν φωτογραφίες σκύλων, λιονταριών ή πελεκάνων κλπ και υπογράφουν «Κώστας Κώστας» ή «Νίκος Σαγαπώ». Επίσης μην χρησιμοποιείτε ανύπαρκτους τιποτένιους- ή και υπαρκτούς τιποτένιους. Το τίποτε με ό,τι και να πολλαπλασιαστεί δίνει μηδέν – άρα τζαμπα τους πληρώνετε. Αφού είστε αποφασισμένοι να ρίξετε λεφτά, βάλτε τουλάχιστον να με απειλήσει κάποιος πραγματικός άνθρωπος που έχει όνομα, επίθετο και κάποια διαδρομή (έχετε και τέτοιους στη δούλεψή σας) – κι ύστερα πληρώστε του την αποζημίωση και τους μήνες της φυλακής.

5. Αν θέλετε πραγματικά να με στεναχωρήσετε, να με συγχίσετε, να με απογοητεύσετε, να με απελπίσετε, τέλος πάντων, σας προτείνω τούτο: Βάλτε τα υπαρκτά πληρωμένα λαδικά σας (αυτούς που έχουν όνομα, επίθετο και μια παρουσία στη δημόσια σφαίρα) να με επαινούν. Η ντροπή που θα νιώσω από τον έπαινο τέτοιων σιχαμένων προσώπων μπορεί πραγματικά να με καταρρακώσει. Οπότε σκεφτείτε το σοβαρά: Όσο πιο πολύ με επαινέσουν οι παρκετέζες σας, τόσο πιο πολύ ντροπή (και συνακόλουθα, τόσο πιο πολύ απελπισία) θα αισθανθώ.

6. Ξαναδιαβαστε τα παραπάνω πέντε σημεία – και πάρ’ τε το αλλιώς. Αυτοί που σας προσέλαβαν, σας προσέλαβαν για έξυπνους – οπότε προσπαθείστε να σκεφτείτε κάπως έξυπνα.

Θανάσης Τριαρίδης, τέλη Ιουνίου του 2026.

[Γράφτηκε και πρωτοδημοσιεύτηκε στις αρχές του Μαΐου του 2026. Δυστυχώς πρέπει να το επαναλαμβάνω κάθε λίγο – προς εμπέδωση.

Στη φωτογραφία της ανάρτησης: Στη λίμνη της Οχρίδας, πέρσι τέτοιον καιρό προετοιμάζοντας ένα ταξίδι σε εκείνο τον τόπο. Ως γνωστόν, δωρίζω τα έργα μου και τα βιβλία μου σε όποιον μου τα ζητά και αρνούμαι να εισπράξω δικαιώματα για λόγους ιδεολογικούς. Οπότε εργάζομαι σκληρότατα κάνοντας πολιτισμικές εκδρομές και σεμινάρια – ακριβώς για να μπορώ να γράφω ό,τι θέλω, να επιτίθεμαι στην κτηνώδη εξουσία όπως θέλω, διχως να λογαριαζω τα παρακρατικά λαδικά και τα καθάρματα, και να δωρίζω τα έργα μου σε όποιον μου τα ζητά δίχως να παίρνω ούτε ένα ευρώ από τα συγγραφικά δικαιώματα.]

*Το κείμενο αλιεύσαμε από το fb προφίλ του Θανάση Τριαρίδη.